Aangepast wonen voor Sylvia

03.09.2013 | Columns | 805 keer bekeken

't Is elke dag weer een kwelling als Sylvia naar haar slaapkamer moet. Ze kruipt op haar achterwerk de trap op. Moeizaam drukt ze zich met haar armen tree voor tree omhoog. Soms probeert moeder haar te helpen, maar een meid van 19 is te zwaar voor een vrouw van 50 plus.

‘Er moet een traplift voor je komen’ zegt moeder, maar Sylvia kijkt verder dan haar wipneus lang is. ‘Dat is een halve oplossing mam. M’n slaapkamer en de badkamer blijven te klein voor een rolstoel. En trouwens, ik wil op mezelf wonen.’

Moeder schrikt. Ze snapt dat Sylvia meer vrijheid wil, en het trap-probleem weegt steeds zwaarder. Maar hoe zal ze er over een paar jaar aan toe zijn? Hoeveel thuiszorg is er dan nog? Een gelijkvloers huis kopen, of dit huis verbouwen, lukt financieel niet.

Moeder haalt diep adem: ‘Jij op jezelf wonen? Kind, dat gun ik je zo, maar wees nou reëel. Je hebt de hele dag op allerlei momenten hulp nodig. Zolang ik het kan, doe ik dat met liefde.’

Sylvia’s gezicht verstrakt. ‘Dat weet ik mam, maar ik wil mezelf kunnen redden en bezoek kunnen ontvangen.’ Moeder zucht. Zou haar broer Cor een oplossing weten?

Oom Cor

Cor is 60 en al 50 jaar rolstoeler. ‘Weet je nog dat ik vroeger die kantoorcontainer in m’n tuin had, zus?’ Ja, dat weet zus nog wel. Cor werkte thuis omdat hij vaak zorg nodig had. Die kon het beste en goedkoopste door zijn vrouw verleend worden. Cor’s bedrijfje groeide en hij had twee medewerkers nodig. Toen huurde hij een Portacabin, en zette die in zijn tuin. Daar kon zijn personeel in, terwijl hij zelf op 10 meter afstand meewerkte. De buren vonden het prima, maar verderop in de straat tekenden mensen bezwaar aan. Cor won de procedure. De Portacabin stond in zijn eigen tuin en zag er keurig uit.

‘Tegenwoordig hebben ze die dingen ook voor gehandicapte gezinsleden’ zegt Cor. ‘WMO Units heten ze. Informeer maar eens.’

De instanties

De gemeente reageert afwijzend. ‘Kom nou mevrouw, er zijn nog wel andere oplossingen voor uw dochter dan een WMO Unit. Laten we eerst maar eens kijken wat de indicatiesteller er van vindt.’

Die komt uitgebreid inventariseren en neemt alles in overweging:

  • Een eigen huis aanpassen is duur, en het kan later niet meer voor iemand anders gebruikt worden. Een WMO unit wèl.
  • Er zijn weinig aangepaste woningen beschikbaar in deze gemeente, en jaren wachten kan echt niet.
  • Sylvia’s medische situatie kan achteruit gaan, maar intensieve zorg is nog lang niet aan de orde. Moeder kan haar nog jaren helpen. Dat is goedkoper dan thuiszorg. Misschien toch wèl een WMO unit?

De leverancier

Het bedrijf maakt een offerte en bouwtekening voor een
rolstoelgeschikte unit van ca. 26 m2, met een woon/slaapkamer en een toilet/badkamer. De uitvoering past prima in de omgeving. Gemeente gaat akkoord.

Moeder en dochter zijn blij. Sylvia krijgt meer vrijheid, maar houdt de veiligheid van (mantel)zorg op afroep.

Bekijk & lees alle columns door Kees de Jager

Aanmelden nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van het laatste nieuws, producten en aanbiedingen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Deel dit artikel

Reacties (0)

Reageren