Better take care!

19.09.2019 | Columns | 2029 keer bekeken
Better take care!

Onlangs maakten mijn lief en ik een vliegreis. Het verloop op het vliegveld zelf, de transfer naar het vliegtuig: perfect! Niks op aan te merken; ik zou het bijna in mijn eentje aandurven.

Tot aan het vliegtuig zit ik in mijn eigen rolstoel. Daarna gaat ie het bagageruim in en – beloven ze – op de plek van bestemming krijg ik onmiddellijk mijn rolstoel weer. Top! Totdat we op de plek van bestemming zijn. Daar blijkt dat ik mijn rolstoel pas weer terug krijg bij de bagageband. Eerst ben ik dus aangewezen op een duwexemplaar van het vliegveld zelf.
Het wachten duurt en duurt. We hebben onze bagage al lang van de band geplukt, en nog is mijn rolstoel in geen velden of wegen te bekennen.

Speurend kijken we allebei rond. Ja, daar komt iemand met mijn rolstoel aanschuiven. Zielsgelukkig maak ik de overstap naar mijn eigen maatwerkstoel. Ha, dat is beter. Lekker op eigen rolletjes naar de uitgang van het vliegveld. Op rolletjes? Vergeet het maar! De rolstoel heeft een beschadiging met grote gevolgen opgelopen: hij rolt niet meer.

Ik stuur direct een appje met foto naar de vliegmaatschappij. Die reageert dat ze niet aansprakelijk zijn voor kleine beschadigingen. Ik app ze weer: mijn rolstoel doet het niet! Ik kan zo geen kant op! Dat is meer dan een kleine beschadiging. Ze appen terug dat ze dat heel vervelend voor me vinden en sturen een link om een digitaal schadeformulier in te vullen. Daarmee is het probleem natuurlijk niet opgelost.

We melden ons dus maar bij een balie op het vliegveld. ‘Wheelchair damage? You can fill in a form.’ Ik krijg een papier in de handen gedrukt. ‘That’s no solution. I need my wheelchair’, leg ik uit. Daarop krijg ik de duwrolstoel aangeboden. ‘You can take this one.’ ‘No! I need my own wheelchair.’ Sorry, sorry, no, dan weet de baliemedewerker geen oplossing. Mijn lief vraagt of er gereedschap is, zodat hij zelf het probleem kan fixen. De baliemedewerker gaat voor ons bellen. Even later komt hij terug. Hij steekt zijn handen wanhopig in de lucht en schudt zijn hoofd: ‘really really sorry, but no. No tools.’.

Een onbekende reiziger schiet ons te hulp. Met een gedegen technisch inzicht en vereende krachten fixen hij en mijn lief het mankement, zodat ik in elk geval weer rollen kan. So far, so good, mijn vakantie kan beginnen.

Maar wat ik me nou afvraag…. Snapt niemand op die vliegvelden dat een maatwerkvoorziening niet ingeruild kan worden voor een willekeurig ander exemplaar? Je geeft toch ook niet zomaar een bril of een paar schoenen aan iemand? ‘Bril stuk? O, hier is een andere. Glazen +3, maar hé, het is wel een bril hè, ook al was je eigen bril – 2,5.’‘Schoenen kapot? Kijk, pak die maar. Veel te groot, maar je hebt in elk geval schoenen.’
En ‘Fill in a form’ als oplossing? Vlieg op! Better take care of my wheelchair!

Bekijk & lees alle columns door Else Klomps.

Aanmelden nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van het laatste nieuws, producten en aanbiedingen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Deel dit artikel

Reacties (4)

Reageren
  • Andre Brethouwer - Brethouwer
    11.11.2019 - 14:58 uur | Andre Brethouwer - Brethouwer

    Hallo Mevr. Klomps,
    Heb uw verhaal gelezen, en wil u vertellen dat mij het zelfde is overkomen in juli 2015
    met de KLM naar de USA.
    Op een brief kreeg ik ongeveer de zelfde reactie als u.
    Toe kreeg ik de tip van een vriendin die bij een vliegmaatschappij wekt : doe het via Facebook.
    Mij dochter heeft het geplaatst [ ik heb geen facebook] en binnen 1 uur reactie.
    Daarna volgde mail contact en uiteindelijk heeft de KLM een compleet nieuw frame
    voor mijn rolstoel betaald.

    Groeten Andre Brethouwer

  • 07.11.2019 - 18:08 uur |

    Wat een pech dat jouw rolstoel kapot ging.
    Zelf vlieg ik regelmatig in mijn eentje. De assistentie is heel goed, ik heb eigenlijk alleen maar positieve ervaringen.
    De rolstoel bij de deur of op de band, ligt aan het vliegveld. De vliegmaatschappij heeft daar geen invloed op. Ik had één keer wat schade aan mijn rolstoel, dat is toen ter plekke opgelost door medewerkers van het vliegveld. Ik kan iedereen aanraden om er zelfstandig op uit te gaan. Daarvoor is de assistentie er!

  • 07.11.2019 - 17:46 uur | Stephanie Yarnell

    Dank voor het delen van dit verhaal! De toegankelijkheid van de luchtvaart voor mensen met een beperking is inderdaad abominabel. Mijn rolstoel is ook al meerdere keren zo beschadigd geraakt tijdens een vlucht, dat hij bij aankomst onbruikbaar was. En inderdaad kreeg ik toen ook de reactie, 'ach, dan kunt u toch gewoon even een van de duwstoelen van het vliegveld gebruiken?' Dit voelt zeer respectloos aan, maar volgens mij komt dit voornamelijk door onbegrip. Als eerste zullen 'wij' (de rolstoelgebruikers die dit soort negatieve ervaringen hebben tijdens/rondom een vlucht) dit soort verhalen dus de wereld in moeten brengen. Hopelijk zal dit leiden tot een grotere bewustheid, zodat er vervolgens wetgeving geïmplementeerd zal worden die dit soort situaties kan voorkomen. Zo zou het bijvoorbeeld verplicht moeten worden dat iedere rolstoel vastgebonden wordt in het bagageruim en zo niet beschadigd kan raken door andere bagage, turbulentie, etc. En uiteraard moeten medewerkers van alle luchtvaartmaatschappijen en vliegvelden goed getraind worden in hoe om te gaan met dit soort medische voorzieningen. Aangezien het luchtvaartmaatschappijen en vliegvelden alleen maar gaat om winst, voorzie ik dat de politiek hier een actieve rol in zal moeten gaan spelen. Ik stel dus voor dat wij onze stem luid en duidelijk laten horen, zoals u heeft gedaan in dit artikel, wat vervolgens niet alleen gedeeld zou moeten worden op de website van de Support Beurs, maar ook in de 'reguliere' media.

  • Els Kerstens
    07.11.2019 - 14:37 uur | Els Kerstens

    Ja zolang je de steun van maatje hebt kun je nog redelijk veel zoals vliegen en reizen dat kan ik mij nog goed herinneren en soms mag je lekker voorkruipen zoals als eerste in vliegtuig zitten heerlijk al die rugzakken tegen je aan het is smal en mensen zoeken stoelenr Ook krijg je de boze gezichten te verwerken Ik weet niet of het U ook opvalt dat er weinig of geen rekening met “ ons” gehouden wordt Herkenbaar verhaal je zult het maar hebben en dan moet je ook nog naar toilet een regelrechte ramp Bij deze wens ik U beide nog veel reisplezier want helaas is mijn maatje er niet meer nooit ziek en plotseling dood dus nu niet meer vliegen en niemand die wil begrijpen dat er geen duwer is en de handicap van mij niet toelaat dat ikzelf rol Geniet nu het kan probeer te genieten maar reken niet dat U ooit begrepen wordt De vriendelijke groetjes en gewoon doorgaan Els Kerstens de Jong