De keukentafel en de voorlichting

21.01.2015 | Columns | 1913 keer bekeken

(een zorgelijk sprookje)

De keukentafels

Begin 2015 keek directeur Bram Tafelaar van Keukentafelfabriek ‘de Doorzager’ tevreden naar zijn omzet over 2014. Die was geëxplodeerd.
Gemeenten moesten ‘keukentafelgesprekken’ gaan voeren met gehandicapten en ouderen. Die hadden echter meestal een keuken die veel te klein was voor een tafel.
Daarom ontwikkelde Bram opvouwbare keukentafels, met de slogan:

‘Vraag aan tafel door, daar is gemeente voor!’

Dat sloeg aan bij de ambtenaren. ‘Zie je wel, doorvragen is onze plicht,’ dachten ze, ‘en dat kan het beste aan tafel.’

Massaal kochten ze keukentafels in bij Bram, en gaven die aan mensen die hulp aanvroegen. Ze betaalden het uit de bezuinigingen op de Thuiszorg.
Terwijl Bram blij naar zijn omzet keek, stormde zijn computer-nerd binnen. Paniekerig zei hij dat een actiegroep die terug naar de bossen was gegaan, hun netwerk had gehackt.  De actievoerder (die voor velen een Troost was) vroeg of Bram nou niet iets aan die keukentafels kon doen? Want daaraan werd meer afgebroken dan opgebouwd.

Voortaan stopte Bram een spiekbriefje bij de keukentafels, met slimme antwoorden op de vragen van de ambtenaren.

De voorlichting

Begin 2015 hield PR bureau L G & P (Listig, Geklets & Partners) een nieuwjaarsborrel. Zomer 2014 hadden ze van de Rijksoverheid opdracht gekregen voor een voorlichtingscampagne over de veranderingen in de zorg. Het Ministerie vond dat gecommuniceerd moest worden dat de burgers deze veranderingen zèlf wilden. Het moest er ‘ingeramd’ worden dat de zorg anders onbetaalbaar werd. Zo ontstond een campagne waarin een positieve draai gegeven werd aan de afbraak.

Art director Leo Listig en copywriter Gerda Geklets blikten terug. ‘Gerda,’ zei Leo, ‘wat een vondst van jou, die slogan Nederland verandert, en de zorg verandert mee. Net of het eigenlijk een heel normale en goede ontwikkeling is.’ Gerda lachte; ‘ja, en dan die Ster spots waarin je zieken, senioren en mantelzorgers ziet, die he-le-maal happy zijn. Precies het beeld dat het Ministerie wilde. En de klachten die bij de Reclamecodecommissie ingediend zijn lopen goed af hoor.’

Terwijl ze nog wat bubbels inschonken, kwam er een Newsflash op hun iPad binnen.
‘Nieuwe zorgwet eist eerste slachtoffers’ kopte de Telegraaf. Het artikel ging over een gehandicapte en een bejaarde die geen hulp meer kregen, en in zorgwekkende toestand waren opgenomen. Leo huiverde; het was familie van hem!

Even werd het stil in het design kantoor.
‘Weet je wat’ zei Leo, ‘we gaan het MEE sponsoren. Die moeten die arme donders in de WMO gratis gaan helpen. Zo slaan we twee vliegen in één klap; we doen iets terug voor de maatschappij, en misschien scoren we zelfs een SIRE campagne.’

Copywriter Gerda veerde op: ‘Ik weet een slogan:
‘Van het kastje naar de muur, samen MEEdoen is niet duur!’
Of:
‘Van de sloot naar de wal, MEEdoen kan overal!’

‘He-le-maal goed’ grijnsde Leo.

Bekijk & lees alle columns door Kees de Jager.

Aanmelden nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van het laatste nieuws, producten en aanbiedingen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Deel dit artikel

Reacties (3)

Reageren
  • rob Spangenberg
    07.01.2016 - 15:13 uur | rob Spangenberg

    Wist je trouwens dat je in Hoorn een clientbegelijder kunt krijgen voor begeleiding
    bij WMO aanvragen bij de gemeente.
    Ik was in de veronderstelling dat de (stichting MEE) een echte stichting was, dit is echter niet het geval. Ze worden betaald door de gemeente en zijn hierdoor niet
    onpartijdig!
    De andere optie die ik had was een onpartijdige clientondersteuner van uit de gemeente, dit bleek mijn contactpersoon te zijn!!!!??????
    De officiele klact die ik heb ingediend werd in behandeling genomen door de leidingevende van mijn contact persoon, deze klacht was gelieerd aan de contactpersoon als ook aan de leiding gevende!!!!!!?????????
    Ik weet niet of je wel eens gehoord hebt van; FAWLTY TOWERS.
    Uit dit alles zou voor mij een positief eindresultaat moeten zijn gekomen? Wat denk jij?

  • Anne V
    22.01.2015 - 16:32 uur | Anne V

    Als het niet zo triest was, was het een grappig verhaal, maar in werkelijkheid is het natuurlijk om te huilen...

  • Roger van de Werff
    22.01.2015 - 11:37 uur | Roger van de Werff

    Hoi Kees,

    wat een ongelofelijk goed gevonden verhaal!!!
    Mijn vrouw werkt in de zorg en die is ontslagen per 1 april.
    Ze ziet de enorme verschraling van de zorg en dat de regering
    het probleem niet oplost maar is enkel alleen verplaatst van het ene loket
    naar het andere. Voor de uitgeprocedeerde asielzoekers brood en bed.
    Terecht of onterecht daar kan men over twisten. Wat humaan is niet.
    Voor de bejaarde eenzaam achter de geraniums is ook brood en bed. Maar wie moet hem dat nog brengen?

    Greetz,

    Roger