De omgekeerde Robin Hood

21.11.2017 | Columns | 1723 keer bekeken
De omgekeerde Robin Hood

Column over afschaffen van de dividendbelasting

U kent vast wel het verhaal van Robin Hood. Hij stal van de rijken en gaf het aan de armen. Het is een oude Engelse legende en dus niet zeker of deze volksheld echt bestaan heeft.
Zeker is echter wèl dat we in Nederland een omgekeerde versie hebben, dus een leider die steelt van de armen en de buit aan de rijken geeft.

Vlak voor de nieuwe regeerperiode regelde hij dat 1,4 miljard euro uit de -volle!- staatskas niet naar de zwakkeren gaat, maar naar de buitenlandse aandeelhouders van onder andere Unilever, zijn vroegere werkgever.
Dat cadeautje stond in geen enkel programma. Het was slikken of stikken voor de coalitiepartners. Seegers van de ChristenUnie was nog het meest eerlijk over dat ‘slikken’, hij noemde het een meloen.

1,4 Miljard euro wordt dus niet gebruikt voor bijvoorbeeld het verlagen van het eigen risico en de eigen bijdragen WMO (pas in 2019!), of verbetering van onderwijs.
De Omgekeerde Robin Hood handelde het Kamerdebat af op zijn gebruikelijke wijze: Lachend, de feiten ontwijkend, en glashard weigerend om relevante stukken ter inzage te geven.
Een kamerlid zei: ‘Hij gokt maar wat en goochelt met cijfers.’

Moreel fatsoen

De Omgekeerde Robin Hood beweerde dat het afschaffen van de dividendbelasting bittere noodzaak was om werkgelegenheid te behouden. Geen enkele econoom of onderzoek heeft dat ooit bevestigd.

Maar ik wil het in deze column hebben over een ondergesneeuwd aspect, namelijk fatsoen.
Hoe fatsoenlijk is het om 1,4 miljard cadeau te geven aan ‘rijke’ aandeelhouders, terwijl er jarenlang onfatsoenlijk ‘gejat’ is van mensen die toch al weinig hadden en zich niet konden verweren?

Ook vind ik het zorgelijk dat er bij de media een trend is om sjoemelende politici stiekem een beetje ‘stoer’ te vinden. Na de regeringsverklaring hadden ze een toontje van ‘die ouwe boef flikt ’t ‘m toch maar weer.’
Is spreekvaardigheid belangrijker dan de waarheid? 

Wanbeleid… zetel kwijt!

De laatste jaren gaven veel bewindslieden onjuiste informatie. Gewone burgers noemen dat ‘liegen’ maar in de politiek bestaat dat woord niet. Vaak resulteerde het in wanbeleid dat enorme schade bij mensen veroorzaakte. Denk aan de chaos rond het persoonsgebonden budget (Pgb).

Brutaal bluffend werd dan door de bewindslieden gezegd: ‘Bij problemen moet je niet aftreden maar optreden.’ Om vervolgens het probleem nog groter te maken.

Ik prefereer ‘wanbeleid, zetel kwijt!’

Bron afbeelding: VanderWolf Images / Shutterstock.com 

Bekijk & lees alle columns door Kees de Jager.

Aanmelden nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van het laatste nieuws, producten en aanbiedingen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Deel dit artikel

Reacties (3)

Reageren
  • 08.12.2017 - 10:40 uur | Ajay Narain

    Ik kan me wel vinden in het artikel, alhoewel het constant benadrukken van 'de omgekeerde Robin Hood' op een gegeven moment wel verveelt.

    Maar dat gezegd hebbende, de rest van de gekozen volksvertegenwoordigers hebben ook niet zwaar tegen gestrubbeld. Ja, Mark Rutte en de VVD hebben het eenzijdig ingeschoten, maar de overige partijen, de oppositie incluus, hebben er ook geen stevig punt van gemaakt. Uiteindelijk is iedereen in de kamer min of meer blij omdat er niet 'verder op de zorg gekort wordt'. Dus ipv meer geld naar de zorg, is iedereen blij dat er niet meer gekort wordt en dat 'kost' slechts 1.4 miljard euro? Prachtig.

  • Philip Lok
    07.12.2017 - 13:11 uur | Philip Lok

    Spijker op de kop. Maar ja, dit is blijkbaar wat het electoraat wil. We hebben hem zelf herkozen ( ik niet hoor, voor de duidelijkheid).

  • 21.11.2017 - 19:25 uur | Hans Verhaar

    Dit is wat de gewone burger en gehandicapte al jaren van de daken schreeuwt maar niemand wilde het horen, goed dat het nu eens een keer iemand anders zegt.