Goed geregeld

03.07.2017 | Columns | 16270 keer bekeken
Goed geregeld

‘Gehandicapten krijgen toch alles vergoed?’

De 60-plusser en zijn kleinzoontje staan plotseling stil. Verbaasd staren ze hoe ik met een afstandsbediening mijn rolstoelbus open doe. ‘Autobots… transform!’ hoor ik het jongetje denken. Zoefff… de achterdeuren gaan open. Volgende knopje…. Lift zakt naar beneden. Ik rol de lift op, ga omhoog, rij achter het stuur, en sluit de deuren automatisch.
Opa loopt naar me toe en zegt: ‘Tjonge… wat is het toch goed geregeld in Nederland. Allemaal van de overheid gekregen hè?’
‘Dat was vroeger!’ antwoord ik snibbig.

In 1997 werd mijn rolstoelbus door het GAK vergoed, omdat ik daardoor kon werken. Het busje op de foto heb ik sinds 2009, nu acht jaar dus. Dat kon ik kopen dankzij inruil en een klein spaarpotje. Aanpassingskosten gingen via de Wmo. Daar moest ik wèl 3 jaar lang 300,- euro per maand eigen bijdrage voor betalen.
Over een jaar of 7 is mijn busje 15 jaar oud en begint aan vervanging toe te raken. Dan kan ik nergens meer aankloppen. Overheidshulp is geschrapt en sparen lukt niet meer. Men heeft gehandicapten de laatste jaren genadeloos uitgeknepen.
Een rolstoelbus rijden kost veel meer dan een zuinige kleine auto. In tientallen dingen zijn wij trouwens duurder uit dan ‘gezonde’ mensen. Terwijl ons inkomen doorgaans lager is!
De enorme eigen bijdragen mag je ook niet fiscaal verrekenen, terwijl het extra ziektekosten zijn. Goed geregeld?

Rolstoelonderhoud… goed geregeld?

Buurvrouw zag het busje van de monteur voor mijn deur staan. Het was uitbundig voorzien van positieve kretologie. ‘Wat fijn dat er direct iemand voor jullie klaar staat’ zei ze. ‘Goed geregeld!’
Echt niet! Reparaties duren soms weken. In die tijd martel je met een kapotte rolstoel of een ongeschikte vervangende. De monteur die onlangs kwam, was eerlijk. ‘Fusies mijnheer, en dan blijken de computersystemen niet op elkaar aan te sluiten. We krijgen een werkbon om bij iemand een handbike te repareren, en dan gaat het om een doucherolstoel. Het is een zooitje geworden.’

Beeldvorming ‘Goed geregeld’

Hoe komen we van de beeldvorming af, dat gehandicapten alles vergoed krijgen? En van het beeld dat de overheid kennelijk van ons heeft? We zijn geen profiteurs of aanstellers… we willen gelijke kansen en zelfstandig meedoen, gesteund door het VN verdrag!

Ondankbaar?

‘Vergelijk eens met gehandicapten in arme landen, wees niet ondankbaar’ denkt u misschien. Klopt, en hun situatie moet echt verbeteren! Kwestie van sociaal fatsoen van ons, rijke landen. Maar dat fatsoen moeten we zelf ook niet kwijtraken en denken dat hier alles ‘goed geregeld’ is. Niet dus!

Bekijk & lees alle columns door Kees de Jager.

Aanmelden nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van het laatste nieuws, producten en aanbiedingen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Deel dit artikel

Reacties (5)

Reageren
  • 08.07.2017 - 11:14 uur | Henk Bruinsma

    Goede colomn! Ik maak precies hetzelfde mee. Gemeente, onderzoek naar opgegeven aftrekposten zorg van de belasting, weken- en 3/4 jaar wachten op goede/gewenste elro en reparaties en vervangingen zoals u beschrijft! Allemaal negatieve energie, die je erbij krijgt te verwerken...Ik ben en blijf positief, maar zou de tijd, die ik op dergelijke "misstanden" en regelgeving moet reageren, graag positiever/creatiever gebruiken.
    Zelfs een vakantie regelen/boeken kost ons, als 63 en 64 jarige partners nog niet toe bent aan een verplicht rijtje rolstoelers in een groepsreis ( met alle respekt voor die organisatie's overigens!), heel veel zoekwerk en tijd.
    Ik hoop dat uw colums bij overheden en zgn. hulporganisatie's als welzorg (kopzorg bij ons) terecht komen.Want Nederland ONTZORDT en de vergrijzing wordt daar straks vast veel minder door, dan verwacht!

    Vriendelijke groet en ga zo door,

    Henny Bruinsma.

  • S de J
    07.07.2017 - 12:19 uur | S de J

    Dit geeft precies weer van hoe het is geworden voor de minder mobiele mensen!
    Ook ik hou mijn hart vast voor de dag dat mijn rolstoelbus het begeeft!!
    En natuurlijk is er heel veel goed geregeld voor "ons", zeker vergeleken met arme landen. Maar in die armere landen is álles anders...waarom wordt dat vergelijk dan altijd alleen getrokken naar "ons"...iedereen heeft het hier toch beter? Van overheidswege wil/moet men meer rekening houden mrt mindervaliden ...meer mensen aan het werk ...meer rekening houden met toegankelijkheid ...mag er dan ook aub iets meer rekening worden gehouden met de overige extra problemen/kosten die "wij" hebben...want die worden maar al te vaak onderschat.

    RdJ

  • 06.07.2017 - 19:37 uur | Frans de Wit

    Ik zie overeenkomsten met onze situatie, precies het zelfde wat de auto betreft en ook de meningen van andere mensen, dat het zo goed geregeld is allemaal!". Dus niet hoor. De electrische rolstoel is vanaf 2 februari dit jaar al in de reparatie en nog is hij niet goed. Heb een klacht ingediend bij de Gemeenter, is gegrond verklaart en dan staat er bij in een regel "u heeft aangegeven bij Welzorg te willen blijven". Snap echt niet hoe dat ze aan die wijsheid komen hoor, niets van waar. Ik heb w el gezegd bij wie kunnen wij nu nog anders terecht?

  • 06.07.2017 - 18:03 uur | F.L.M. Steenmeijer

    je kan het niet beter verwoorden..........zelf incomplete dwarslaesie en sinds mijn aow uitgeknepen.......lang leve de verzorgingsstaat

  • Dick Slob
    03.07.2017 - 16:09 uur | Dick Slob

    Volwaardig meedoen in de maatschappij. Voor de overheid, verzekeraars en zorgkantoren lijkt dit synoniem geworden met het gelijk trekken van de draaglast (wat krijg je op je bordje). En om juist géén rekening te houden met de beperkte draagkracht (wat kun je aan, fysiek, psychisch, sociaal, financieel) van mensen die afhankelijk zijn van zorg.
    Intussen wordt de zorgsector - en niet alleen daar helaas - geregeerd door angst. Angst die zich uit in een niets ontziende protocollen- en regeldrift. De hierdoor oplopende kosten worden - schijnbaar - opgevangen door schaalvergroting. Dat hierdoor de beoogde decentralisering, dicht bij de burger weet u nog wel, teniet wordt gedaan is een onvoorzien bijeffect. Een bijeffect dat wel degelijk is voorspeld, maar achteloos terzijde is geschoven.
    Kortom, van alle goede bedoelingen komt in de praktijk weinig terecht. En dat wordt niet opgelost door nog een onderzoek en een kaderstellende beleidsnota gevolgd door elkaar tegensprekende uitvoeringsregels. Al dat (zorg)geld kan beter worden besteed aan het oplossen van dagelijkse belemmeringen.

    Het toetsingskader?
    Gezond verstand!
    Weg met de angst! Weg met de beklemmende regels! Weg met kastjes en met muren!
    Doe wat nodig is en je zult zien hoeveel je kunt bereiken met minder geld. Herstel het evenwicht tussen draaglast en draagkracht.