Groetjes van een ervaren rolstoel-gebruiker

11.05.2018 | Columns | 315 keer bekeken
Groetjes van een ervaren rolstoel-gebruiker

1980 was het jaar dat ik mijn eerste rolstoel kreeg. Ik was 25 jaar en gehandicapt geraakt na een ziekte.

Waarom ik mijn rolstoel als mijn vrijheid ervaarde? Nou, na lange tijd in bed te hebben gelegen wilde ik wel weer wat van de wereld zien.

Ik wil het niet idealiseren maar toen iemand me ooit vroeg of ik het niet vervelend vond om in een rolstoel te zitten, vertelde ik dat de rest van mijn leven in bed ook niet alles is. Nee, ik vind het niet vervelend. Ik zit ook liever niet op een bank, dan voel ik me niet mobiel.

Dat was vanaf 1980.

Waarom is mijn wereldbeeld momenteel anders?

Omdat ik met mijn 63 jaar nu bij de ouwetjes ga behoren en de gemeente ons als gehandicapten en als een bulk vergrijzing ziet, die waarschijnlijk te veel kosten met zich meebrengt?

Dit stukje is voor mij een vorm van ‘me af schrijven’ en onder woorden brengen. Mocht je er geen zin in hebben, gewoon wegleggen = wegklikken.

De basis waarop ik onder andere kan functioneren is mijn huishoudelijke hulp. Die wordt van ooit 4 en een half uur nu teruggedraaid naar ander half uur. Dat is een derde van de tijd! Dus moet ik vaker gaan vragen om de benodigde hulp te krijgen.

Het probleem is mijn handicap niet. Het probleem is dat er van mij weer extra energie gevraagd wordt om alles te regelen. In mijn basis hulpverlening wordt gesnoeid.

Het probleem is dat er benadrukt wordt dat ik wat mankeer. Daarom voel ik mijn beperking erger.
Dat ik probeer in te zetten wat me wél lukt lijkt niet gewaardeerd te worden…

En nu ga ik de zon in, die is gratis en oordeelt niet.

Groetjes,
Pia Hendriks

Bekijk & lees alle columns door Pia Hendriks

Aanmelden nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van het laatste nieuws, producten en aanbiedingen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Deel dit artikel

Reacties (0)

Reageren