Het gehandicapte moederschap en de speeltuin

21.11.2015 | Columns | 837 keer bekeken

Spelen.
Er is mij regelmatig verteld dat mijn dochter te angstig was om te spelen. Kwam dat door mijn overbezorgdheid en de onmacht om bij speeltoestellen te komen? Ik zal het nooit weten.

Vanaf haar 5e jaar kwamen we bij de Philipsspeeltuin in Eindhoven. Hartstikke leuke speeltuin die vanaf dat moment nog een grote renovatie zou ondergaan. De kleine toiletten zaten aan de buitenkant van het gebouwtje en de toestellen en de grond waren aan vervanging toe.

Na een basiscursus schmincken meldde ik me als schminker aan. Joh, wat was dat leuk!
Na een paar jaar hoorde ik dat Anneke van Alphen, de vrouw van de toenmalige burgermeester geld had uitgetrokken voor een invalidentoilet. Men was toen al met een nieuw speeltuingebouwtje bezig.

Je kunt je niet voorstellen hoe gelukkig ik was.
Mijn dochter is inmiddels jaren het huis uit en ik ben gestopt met schmincken. Maar ik wil wel benadrukken dat er meer doelgroepen zijn die met kleine kinderen naar de speeltuin willen. Gehandicapte ouders en opa’s en oma’s.

Samen spelen maar ook samen de kinderen in de speeltuin kunnen begeleiden.

Mijn hart ligt bij de Speeltuinbende: ik ben heel blij met jullie aktiviteiten...
Mogelijk kan ik, wanneer ik ooit oma word, er weer profijt van hebben.

Vriendelijke groet, Pia Hendriks

Bekijk & lees alle columns door Pia Hendriks

Aanmelden nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van het laatste nieuws, producten en aanbiedingen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Deel dit artikel

Reacties (0)

Reageren