Ik neem je vrijwillig mee!

11.11.2016 | Columns | 702 keer bekeken
Ik neem je vrijwillig mee!

‘Mocht je nog eens iets over andere bewonersinitiatieven willen weten, ga dan eens kennis maken met de initiatiefnemers van Buurt Mobiel in Overvecht’,hoorde ik van U Onbeperkt. Ze zijn bezig met mobiliteit. In mijn hoofd gaat het dan meteen ook over vrijheid. Kortom, voldoende reden om eens die kant op te gaan. Ik kijk naar Red Diamond, mijn rollator en Super Trooper, mijn auto. Zij zien mijn vragende blik en ze knikken allebei. Te paard!

Ik kom aan bij een enorm hek. Moyra doet dat voor mij open. ‘Je moet achter op het terrein zijn, daar zitten we.’ Ik stop voor een grote en oude hangar. Samen met Diamond start ik de verkenningsroute. Een koude hangar met een oude caravan. De uitvouwbare tent doet het nog, we kunnen binnen zitten en de kleine elektrische kachel aanzetten. Zo praten vrijwilligers met elkaar: enthousiast, betrokken, vol idealen in een koude hangar. Telefoontjes komen binnen: wie wil waar en wanneer heen. Ik heb mazzel en maak net de dienstoverdracht mee. Een goede gelegenheid om met de chauffeurs kennis te maken en een rondje met hun elektrische voertuig te rijden.

Waar is Buurt Mobiel goed voor, zou je jezelf kunnen afvragen. Het antwoord is eenvoudig: mocht je een fysieke, verstandelijke of psychische beperking hebben die het gebruik van het openbaar vervoer verhindert, dan kun je gewoon Buurt Mobiel bellen. Of je nou boodschappen wilt doen, naar de zwembad wilt gaan of jouw vriend(in) bezoeken. Een vrijwilliger komt je ophalen en brengt je naar de gewenste plek. Gewoon gaan zitten, zij zorgen verder voor jouw rollator of (opvouwbare) rolstoel. En hop: wegwezen.

Peter, Eelke en Ad komen achter elkaar naar binnen. Zij doen de rits van de opgewarmde tent open en daarna netjes dicht. Natuurlijk ben ik nieuwsgierig waarom zij in een klein, grappig voertuig zitten en met de bewoners van Overvecht binnen hun wijk rondrijden. Ik krijg antwoorden met een glimlach. 'Ik ben 100% afgekeurd voor werk, maar thuis zitten is geen optie. Ik houd van sturen en van dienstverlening en met mensen omgaan.' 'Het is verdomd leuk om in zo’n wagentje te rijden, iedereen lacht en zwaait.' 'Bezig zijn, lekker met mensen in contact zijn.' 'Het geeft voldoening, je voelt jezelf gewaardeerd. Ik kan het aan iedereen aanbevelen.'

En wat voor reacties krijgen jullie, vraag ik nieuwsgierig verder. 'Zij vinden het, in één woord, fantastisch.' 'Het is eerst spannend, maar na drie minuten vertellen ze alles wat zij meemaken.' 'Voor sommigen van onze vaste gasten is dit ritje hun wekelijkse middag uit.' Dus jullie spelen ook de rol van een psycholoog? 'Jazeker, maar het ene oor in en de andere uit, want soms luisteren we naar heftige verhalen'. Petje af, denk ik.

Ik maak een klein ritje op het binnenplaats mee. Het is erg grappig: ik word zorgvuldig in het wagentje geholpen, Diamond wordt met een vanzelfsprekend gebaar opgepakt en de kleine groene buurtmobiel met bijpassende lichtbruine stoelen is gestart. De middagdienst is begonnen. De vrijwillige chauffeurs gaan de bewoners ophalen, naar de gewenste plek brengen en intussen naar hun verhalen luisteren.

Achter elk ritje zit natuurlijk een Stichting die moet kunnen blijven functioneren. Het regelen van vergunningen, zorgen voor financiering met subsidies en de ondersteuning van donateurs blijft een uitdaging. Een uitdaging voor Buurt Mobiel? Daar gaan de vrijwilligers voor!

Bekijk & lees alle columns door Andrea Naphegyi.

Aanmelden nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van het laatste nieuws, producten en aanbiedingen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Deel dit artikel

Reacties (0)

Reageren