Lancering

13.07.2015 | Columns | 1877 keer bekeken
Lancering

Woensdag 18 maart 2015, de dag waarop je kon gaan stemmen voor de Provinciale Staten en het Waterschap.
Ik was die ochtend opgestaan met niet meer pijn dan anders en had zin in de dag. ‘s Middags zou ik namelijk wat voorjaarsbloeiers gaan kopen met een vriendin en daarna nog lekker met haar bijkletsen onder het genot van een kop thee.

Ik besloot om voor die afspraak nog te gaan stemmen. Stemmen voelt voor mij als een recht van elke Nederlander en als ik gestemd heb, mag ik van mezelf ook zeuren als Politiek Den Haag dingen beslist die mij niet aanstaan. Dus, op naar de stembus.

De invalide parkeerplek was vrij en ik kon makkelijk parkeren. Dan volgde het voor mij reeds bekende ritueel om zonder te vallen en met behulp van mijn stok bij de kofferbak te komen om mijn rolstoel eruit te takelen. Alles ging goed en volgens plan. Even later zat ik in mijn rolstoel en rolde ik naar het stemlokaal.

Op mijn route kwam ik een verhoging in de weg tegen. Zo’n opstaande rand doordat de structuur in de weg verandert. Ik had me op de hoogte ervan verkeken en doordat de voorwieltjes van mijn rolstoel er schijnbaar niet goed voorstonden, blokkeerden ze met als gevolg dat ik uit mijn rolstoel werd gelanceerd. Voor ik goed en wel in de gaten had wat er gebeurde, lag ik op straat. Ik draaide m’n hoofd om en zag mijn lege rolstoel staan. Ik was nogal beduusd en bleef enkele ogenblikken zitten op de weg, terwijl ik mezelf afvroeg hoe ik weer in mijn rolstoel kon komen. Maar mijn redding was nabij. Twee mij bekende dames kwamen aangesneld en hielpen me weer in mijn rolstoel. ‘Dan ga je ook eens stemmen’, zei ik nog. ‘Hopelijk op een goeie,’ was de reactie van één van de dames.

Het stemmen zelf verliep zonder kleerscheuren en eindelijk kon ik op weg naar mijn fleurige afspraak.

Onderweg in de auto heb ik wel een aantal keren tegen mezelf gezegd: ‘Ik ben uit mijn rolstoel gevallen, ik ben gelanceerd’. Ik kon het eigenlijk niet echt geloven omdat ik me altijd zo veilig voelde in mijn stoel.

Te laat op mijn afspraak moest ik mijn vriendin natuurlijk eerst het hele lanceringsverhaal vertellen. Ik zat er nog een beetje van na te trillen en voelde pijn in mijn ene knie en polsen.

Gelukkig verliep de rest van de middag rustig en hebben we mooie lentebloeiers gekocht en heerlijk thee gedronken. Toch wel voldaan reed ik naar huis.

Mijn partner kreeg die avond het hele verhaal te horen. Toen we later naar de eerste uitslagen van de verkiezingen zaten te kijken, zei hij ineens: ‘Hopelijk wordt er binnenkort ook een goede partij gelanceerd, een partij die wat gaat doen aan al die obstakels in de wegen en stoepen!’

Mijn stemavontuur was niet geheel voor niets geweest. De partij waar ik een rood bolletje voor had gekleurd, heeft er één zetel bij gekregen. Dat was toch een kleine figuurlijke pleister op mijn pijnlijke knie en polsen.

Het wordt tijd dat er voor mij ook een zetel bijkomt en dan wel in de vorm van een nieuwe, veiligere rolstoel!

Bekijk & lees alle columns door Liesbeth van Assche.

Aanmelden nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van het laatste nieuws, producten en aanbiedingen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Deel dit artikel

Reacties (5)

Reageren
  • Marja van der Bolt
    18.07.2015 - 20:51 uur | Marja van der Bolt

    Wat n dag zeg! En ik heb een soortgelijke val meegemaakt, maar dan vlak voor de deur van een gloednieuw ziekenhuis!
    Daar hadden ze van die prachtige grote brede platen liggen als n soort van stoep, met van die heerlijke brede voegen ertussen. Nou daar bleef mijn rolstoel dus in hangen met zn voorwieltjes!
    Heel handig joh! Vooral voor n ziekenhuis, die doen aan klantenbinding zeiden wij toen al hahaha. Maar ik heb het wel gelijk gemeldt en n week later was t toch maar mooi opgelost! Niet echt fantastisch, maar je wordt niet meer uit je stoel gelanceerd!
    Tenzij je misschien van die mooie kleine voorwieltjes hebt.....
    Ik vind nog steeds dat gemeente ambtenaren zelf eerst eens in een rolstoel plaats moeten nemen en moeten proberen om de obstakels te nemen waar wij dagelijks tegenaan rollen! En dat geldt al helemaal voor de aanleg van nieuwe stoepen/wegen/opritten. Daarvan zijn sommigen niet te nemen zonder uit je stoel te vallen of er simpelweg niet tegenop te komen! Of net als jou overkomen is, eruit gelanceerd te worden!
    Het is gewoon belachelijk wat vaak het antwoordt is, : Dat zakt wel na verloop van tijd!
    Alsof wij al die tijd gewoon thuis moeten blijven zitten????
    we kunnen alleen maar dit soort misstanden blijven melden, net zolang totdat ze naar ons luisteren!

  • 18.07.2015 - 09:09 uur | Jaap Modderman

    Ja Liesbeth, al veertig jaar moet ik nu uitkijken om niet gelanceerd te worden. Ik kijk, licht beschuldigend, naar de rolstoelfabrikanten. Ik denk namelijk dat de oplossing wel eens kan zitten in het ontwerp van de voorste wielvorkjes. Waarom wel fietsen met voorvering en rolstoelen niet? Het moet niet te veel veren, desnoods af te stellen naar gewicht, maar ik vermoed dat het erg zou helpen.

  • Jan Meeuwsen
    16.07.2015 - 13:38 uur | Jan Meeuwsen

    Overkomt me regelmatig. Heb 2 bovenbeenamputaties achter de rug met diabetes en een spierprobleem. Dit even gezegt hebbende omdat mijn vraag om bv een tillift wordt afgekeurd. "hoevaak valt u" is de overbodige vraag. "Ohhh, dat is te weinig" dus blijf in je eentje maar sukkelen met het opeen stapelen van matrassen, en 98 kg kunnen twee lieve buurvrouwen óók niet tillen, dus Liesbeth: sterkte, en ik hoop dat het geen tweede keer gebeurt.

  • Carina Thedinga
    14.07.2015 - 17:25 uur | Carina Thedinga

    In deze column laat je de afhankelijkheid van hulpbehoevenden zien van politieke beslissingen. Iedereen naar de stembus dus, maar dan moet die wel toegankelijk zijn!

  • Aty Janzen
    13.07.2015 - 22:39 uur | Aty Janzen

    Praat me niet van lanceringen uit de rolstoel. Helaas heb ik dat ook meer dan eens ervaren.