Loopbaan met hindernissen

05.05.2017 | Columns | 455 keer bekeken
Loopbaan met hindernissen

In mijn loopbaan van twintig jaar, ben ik al zeventien jaar bezig met het aanpassen van mijn werk. En in die jaren heb ik wel het één en ander opgestoken hoe ik mijn werk beter kan laten aansluiten op mijn fysieke mogelijkheden. Al ervaar ik het regelmatig nog als een worsteling, het heeft me wel gebracht waar ik nu sta. En ik hoop op deze manier nog lang te kunnen blijven werken met mijn beperkingen en die echte arbeidsbeperking uit te stellen.

Omscholen of doorstuderen

Als broekie van zeventien begon ik met werken als begeleider bij verstandelijk gehandicapten. Wist ik veel dat ik een lijf had wat niet gemaakt was voor dat fysiek zware werk. Al snel werd me geadviseerd een andere baan te zoeken en na een uitstapje als onderwijsassistent in het basisonderwijs, ben ik door gaan leren om uiteindelijk les te kunnen geven in het mbo.

Door dat hbo-diploma kon ik met minder dagen werk net zoveel verdienen en het werk zelf was fysiek een stuk minder zwaar. Later heb ik nog een master gehaald, om mijn kansen op de arbeidsmarkt nog meer te vergroten.

Aanpassen van werkdagen

In het begin werkte ik fulltime, maar nadat mijn dochter geboren was en ik als docent ging werken, werden dat drie dagen. Eerst had ik die drie dagen achter elkaar geplakt, om zo een extra lang weekend te hebben. Maar dat was toch niet zo ideaal als ik dacht. En na wat wisselingen werk ik op dit moment hele dagen op maandag en dinsdag en halve dagen op donderdag en vrijdag.

Voor volgend schooljaar wil ik dat veranderen naar vier dagen van zes uur, want de hele dagen zijn te lang geworden voor mij. Het blijft steeds weer passen en meten, ook omdat mijn lijf niet het enige is waar rekening mee gehouden moet worden. Zo is er bijvoorbeeld ook de school en opvang van de kinderen en het rooster op mijn werk wat allemaal moet aansluiten.

Een ergonomische werkplek

Door zowel een arbeidsdeskundige als een ergotherapeut is er verschillende keren naar mijn werkplek gekeken. Zo kreeg ik een wiebelkruk om actief te kunnen zitten, een trippelstoel die elektrisch omhoog en omlaag kan, een los beeldscherm in plaats van alleen maar met een laptop te werken en een voetensteun onder mijn bureau.

De trippelstoel is ideaal om mee te werken in mijn kantoor, waar ik regelmatig van mijn bureau naar de dossierkasten trippel. Voor de klas heb ik een goed overzicht als ik de trippelstoel in zijn hoogste stand zet. Helaas net niet hoog genoeg om op het bord te kunnen schrijven, maar met een goed voorbereide les en een afstandsbediening voor de beamer en PowerPoint, kom ik ook ver.

Andere invulling van taken

Al voordat ik aan mijn master begon, heb ik op mijn werk aangegeven dat ik meer coördinerende taken wilde. Zo kon ik een functieschaal hoger komen, met weer een beetje meer salaris.

Nu als examenleider sta ik minder voor de klas dan voorheen. Dit is voor mij prettig, want het voor de klas staan ervaar ik als een stuk zwaarder.In het mbo kun je niet zittend vanachter je bureau lesgeven, met deze doelgroep moet je zelf actief zijn om de studenten ook actief te krijgen.

Grenzen aangeven

In het onderwijs komt het regelmatig voor dat je werkdag langer duurt dan acht uur, of dat je buiten je werkdagen aan het werk bent. Er zijn een aantal piekmomenten in het schooljaar, waarbij de werkdruk nog hoger is dan normaal. Of taken die tussendoor erbij komen, zonder dat je er uren voor krijgt. En dan is het zo belangrijk om je grenzen aan te geven, maar tegelijkertijd erg lastig, omdat het werk toch blijft liggen en onder andere de studenten er de dupe van zijn. Nee zeggen en taken delegeren is iets waar ik nog flink op moet oefenen...

Hulp of ondersteuning vragen

Ik heb erg vaak de neiging om mezelf te moeten bewijzen, om te laten zien dat ik goed ben in mijn werk en niemand anders nodig heb. Dat ik op papier geen arbeidsbeperking heb, speelt daarin ook mee. Ik vind niet dat mijn werkgever in alles rekening met mij moet houden.

Maar ook zonder die arbeidsbeperking is mijn werkgever best bereid om mij te ondersteunen en tegemoet te komen, om te voorkomen dat ik uitval en mij op mijn kwaliteiten in te zetten. En net zo goed als dat mijn collega's bij mij terecht kunnen voor hulp, kan ik dat ook bij hen.


Bekijk & lees alle columns door Jacqueline van Kuilenburg.

Aanmelden nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van het laatste nieuws, producten en aanbiedingen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Deel dit artikel

Reacties (0)

Reageren