Mensen met beperking vaak ongelukkig met hun woonsituatie

06.08.2014 | Algemeen nieuws | 2521 keer bekeken

De woonsituatie van mensen met een beperking is vaak onder de maat. Dat komt omdat ze maar beperkt zelf kunnen beslissen waar en hoe ze willen wonen. Dat blijkt uit zestig diepte-interviews die zijn gehouden in een gezamenlijk project van Ieder(in), Landelijk Platform GGz en de Patiëntenfederatie NPCF.

Gebrek aan keuzevrijheid

Mensen met een beperking kunnen lang niet altijd zelf bepalen waar en hoe ze willen wonen, blijkt uit de interviews. Zo is verhuizen vaak lastig, omdat de noodzakelijke woningaanpassing dan niet opnieuw wordt vergoed. Voor mensen met psychische aandoeningen geldt juist dat ze vaak verhuizen, bijvoorbeeld als ze na een opname in een instelling hun huis kwijtgeraakt zijn. Verder kunnen mensen vaak onvoldoende zelf beslissen of ze alleen willen wonen of in een groep.

Geen geschikte woonruimte

De keuzevrijheid wordt verder beperkt door het gebrek aan geschikte woonruimte. Als er plaats is in een geschikte woonvorm of als er een toegankelijke woning beschikbaar komt, dan voelen velen  druk om het aanbod te accepteren. Soms ver van mantelzorgers en familie. Particuliere wooninitiatieven waren altijd een goed middel om dit gebrek aan keuzevrijheid op te lossen. Maar of dat zo blijft, is de vraag. Nieuwe wooninitiatieven zijn moeilijk te financieren door een stapeling van bezuinigingsmaatregelen in de zorg, sociale zekerheid en wonen.

Woningaanpassingen

Bij ongeveer de helft van de mensen waren of zijn woningaanpassingen nodig om de bruikbaarheid van de woning te verbeteren. Bij het realiseren van woningaanpassingen gaat veel mis. Bijvoorbeeld omdat  gemeenten en corporaties niet goed samenwerken of omdat de lokale bouwregelgeving een verbouwing in de weg kan staan.

Goed wonen verhoogt kwaliteit van leven
Uit de interviews blijkt dat goed wonen een zeer groot effect heeft op de kwaliteit van leven. Meerdere geïnterviewden vertelden dat de verhuizing naar een betere,  zelf gewenste woonsituatie ertoe leidde dat ze minder (gezondheids)problemen ondervonden en aanzienlijk beter gingen functioneren.

Aanbevelingen

Omdat verbetering van de woonsituatie zulke grote effecten heeft op de kwaliteit van leven, is het voor overheden, zorgaanbieders en andere partijen zeer lonend om ook echt wat aan de knelpunten te doen. Om die partijen op weg te helpen, komen Ieder(in), Landelijk Platform GGz en de NPCF binnenkort met een actieplan.

Bron: Ieder(in)

Aanmelden nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van het laatste nieuws, producten en aanbiedingen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Deel dit artikel

Reacties (2)

Reageren
  • 15.08.2014 - 10:49 uur | Yvonne Goudriaan

    Zelf woon ik samen met mijn man in een MIVA woning in Purmerend, en die is tussen seniorenwoningen geplaatst,in een hofje. Van de 25 woningen zijn er 4 MIVA en die zijn ook voor jong gehandicapten en dus jonge gezinnen. Wat mij opvalt dat in Purmerend vaak deze woningen tussen de senioren woningen worden geplaatst. Niet echt een optimale plek voor jonge gezinnen . Zelf merk ik met mijn 53 jaar dat het wonen tussen zoveel senioren boven de 75 ook niet altijd even fijn is . Mijn behoefte zou toch zin een wat meer gemêleerde wijk te wonen ,waardoor mijn wereld ook wat groter lijkt.

  • 14.08.2014 - 12:19 uur |

    Wij hebben hier zelf mee te maken. Woonden 16 jaar lang in een voor een rolstoel aangepaste woning en wilden wegens burenoverlast al in 2005 verhuizen naar een andere MIVA-woning. De gemeente Vlaardingen en onze wooncorporatie weigerden mee te werken, want: WE HADDEN AL EEN AANGEPASTE WONING en we mochten gaan reageren op woningen van Woonnet Rijnmond. Deze zouden zogenaamd regelmatig adverteren met MIVA-woningen. Iedere week hebben we op de website gezocht, maar niets gevonden. Deze woningen worden blijkbaar niet via het Woonnet verhuurd maar direct aangeboden aan mensen die een MIVA-woning nodig hebben (vanuit een niet aangepaste woning), hetgeen werd ontkend door gemeente en wooncorporaties. Gevolg is dat we in 2012 zijn verhuisd naar een rollatortoegankelijke woning met een veel te hoge huurprijs, inclusief drempel bij de voordeur en een zeer kleine toiletruimte. Mijn rolstoelafhankelijke dochter kan nu alleen nog met hulp op en van het toilet, terwijl ze dit in ons oude huis zo nodig zelfstandig kon. We zijn 5 à 6 maal per dag aan het aanklooien, veel til- en trekwerk in die benauwde en veel te kleine ruimte. Zij heeft als gehandicapte recht op een beter bestaan!