Nieuwjaarsreceptie

08.01.2018 | Columns | 1967 keer bekeken
Nieuwjaarsreceptie

Met frisse tegenzin meldde ik mij in een zalencentrum, teneinde de nieuwjaarsreceptie van mijn werk bij te wonen. Ik was ruimschoots op tijd, zoals gewoonlijk, omdat ik altijd een parkeerplekje zoek waarvan ik zeker ben dat ik bij vertrek nog steeds bij mijn auto kan.

Binnengekomen wilde iemand mijn jas afpikken, maar ik weerhield haar hier vriendelijk van. Als je vroeg bent komt je jas onderop de kapstok te hangen, waar je sowieso al niet bij kon, wat inhoudt dat je als laatste weer naar huis mag, en dat was ik niet van plan.

In de zaal zelf was (behalve de mijne) geen stoel te bekennen. Tafels waren er wel voldoende, en wel van het gezellige ‘sta’ type. Ik nam plaats aan, of eigenlijk onder zo’n tafel, en kreeg koffie van de barjuffrouw.

Terwijl ik mijn koffie nuttigde druppelde de zaal langzaam vol, en tegen de tijd dat het feest losbarstte stond ik ingeklemd tussen 200 mensen, met  400 billen, die ik ongemerkt  had kunnen betasten, maar er het waren vooral mannenbillen en die zijn mij te hard.

De directeur zette een aantal jubilarissen in het zonnetje, en ik begaf ik mij moeizaam richting het buffet, kreten slakend als ‘pardon, excuseer, sorry, mag ik even..,’ (ik ben een welopgevoed kereltje).

Toen ik uiteindelijk het voedsel bereikt had zag ik dat het een lopend buffet betrof, maar gelukkig viel het mee en bleef het gewoon stilstaan. Omdat het gratis was besloot ik een bord vol te scheppen met etenswaar. De schalen met voer stonden natuurlijk te hoog voor mij, maar gelukkig was er ook aan de kinderen gedacht en stond er op een laag tafeltje een schaal met patat, en één met appelmoes.

Nadat ik mij had volgepropt, en de kleurplaat die bij de appelmoes hoorde, had afgeraffeld wist ik stiekem te ontsnappen. Buiten op de parkeerplaats hoorde ik vanuit de speakers ‘gelukkig nieuwjaar’ schallen.

Gelukkig wel.

Lees meer columns van Burugo op de website van Dwarslaesie Organisatie Nederland of volg Burugo op Facebook.

Aanmelden nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van het laatste nieuws, producten en aanbiedingen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Deel dit artikel

Reacties (3)

Reageren
  • 12.01.2018 - 09:35 uur | Vicky vF

    Geweldig omschreven. Ik zag het helemaal voor me.
    Ik ging al helemaal mee in het gevoel bij binnenkomst in de zaal. Ik kan niet lang staan en moet bij zoiets dan bij de barjuffrouw behalve koffie ook een stoel bestellen. "U kunt er daar wel één pakken." "Sorry, ik kan niet tillen." De gezichten met daarop 'we hebben meer te doen' negerend, ga ik dan zitten waar de stoel komt.
    Voortaan me even berichtje sturen bij een zaal met veel mannenbillen :-). Hoewel.......omdat ik mijn hoofd niet goed achterover kan doen, is praten tegen mannenvoorkanten ook best, eh, verwarrend.
    Vicky

  • M Hoogland
    11.01.2018 - 12:07 uur | M Hoogland

    Ja elke keer weer word er weer eens benadrukt dat er geen rekening word gehouden met mensen in een rolstoel,ik vraag me af wanneer dat eens gebeurd!!!

  • 09.01.2018 - 19:54 uur | Kees de Jager

    Hij is weer geweldig Corné! Een herkenbaar iets waar ik ook al eens over heb geschreven!