Nog altijd een kristallen bol: hoe te handelen bij hersenletsel

23.01.2018 | Columns | 430 keer bekeken
Nog altijd een kristallen bol: hoe te handelen bij hersenletsel

In de zaterdagbijlage van de Volkskrant las ik een uitgebreid artikel over hersenletsel (NAH) met de bovenstaande titel.

Ik was eigenlijk totaal verbaasd na het lezen van dit artikel door met name de uitspraken van neurochirurg Wilco Peul. Hij stelde dat het voor een neurochirurg behandelen of opereren van een hersenletsel nog een soort van werken met een kristallen bol is en dat chirurgen eigenlijk helemaal niet weten wat nu de uiteindelijke gevolgen zijn geweest van hun ingrepen op de patiënt.

Daar is tot nu toe eigenlijk nog (te) weinig data over beschikbaar. Het is ook erg lastig om daar onderzoek naar te doen omdat de hersenen zo complex zijn en de beschadigingen sterk kunnen variëren van geval tot geval. Er is nu dan ook een groot onderzoek onder zo'n 300 artsen in 13 landen gestart.

Wat naar voren kwam, en daar schrok ik eigenlijk wel van, is dat voor 9 van de 10 NAH patiënten geen plek is in een goed revalidatiecentrum.
Ik begin steeds meer te begrijpen wat artsen bedoelen als ze me zien en zeggen dat ik geluk heb gehad, ondanks mijn letsel. Want ik kreeg door die uitspraken van Peul het gevoel van toen ik op de operatietafel lag, dat de neurochirurg een soort gevoel moet hebben gehad zoals ik heb als ik een computer open schroef. Daar snap ik ook geen jota van.

Het vreemde vind ik nog dat die knappe koppen tot nu toe eigenlijk helemaal niet zo geïnteresseerd zijn geweest in de uiteindelijke resultaten van hun ingrepen en dat daar nu pas onderzoek naar wordt gedaan. Zijn zij dan alleen met de techniek bezig en niet met wat dat uiteindelijk betekent voor de mens die daar achter steekt?

Zoiets als: ik kook en eet om 12 uur. Waarom? Omdat ik altijd om 12 uur kook en eet. Maar je kookt en eet toch om 12 uur omdat je honger hebt zodat mijn "probleem honger”, opgelost wordt?

Chirurgen opereren toch ook om een probleem op te lossen?

Als professional maar zeker ook als mens wil je toch weten wat uiteindelijk de resultaten zijn geweest van jouw ingrepen?

Wat ik niet begrijp is dat artsen en wetenschappers mij met een zekere dedain benaderen als ik uitspraken doe over mijn "wetenschap" over NAH.

Ze vergeten echter dat ik zelf NAH heb en zij niet, en dus heel goed weet waar ik het over heb en daar komt geen kristallen bol aan te pas.

Bekijk & lees alle columns door Roger van de Werff.

Aanmelden nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van het laatste nieuws, producten en aanbiedingen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Deel dit artikel

Reacties (0)

Reageren