Rijbewijswijsheid

16.10.2018 | Columns | 855 keer bekeken
Rijbewijswijsheid

Mag ik u wat vragen? Heeft u een rijbewijs? En bent u er aan gehecht?
Dat vraag ik natuurlijk niet zomaar. Mijn rijbewijs moet opnieuw worden aangevraagd; als ik wil blijven rijden tenminste. Die vraag houdt me nogal bezig en ik ben er best benieuwd naar hoe dat voor anderen is.

Wil ik blijven rijden? Zeg ik ‘ja’, dan ga ik het hele keuringstraject in en krijg ik – vast wel – mijn rijbewijs terug, met wat aanvullende voorwaarden. ’t Kost misschien een paar centen, maar dan heb ik ook wat.

Zeg ik ‘nee’, dan ben ik mijn rijbewijs kwijt. Dat klinkt een beetje vervelend, maar in de praktijk valt het vast mee; ik rijd namelijk zelden. Niet alleen omdat het officieel niet mag na ‘de diagnose’ en zonder keuring (daar kwam ik laatst pas achter), maar vooral omdat ik er weinig behoefte aan heb. Autorijden terwijl mijn benen onvoorspelbaar reageren? Autorijden terwijl ik niet fit ben? Ik kijk wel uit!

Ik weet dat auto’s aangepast kunnen worden, waarmee het onvoorspelbare-benenprobleem getackeld wordt. Ik weet ook dat die aanpassingen geen oplossing zijn voor niet-fit achter het stuur.
Daar zit voor mij de essentie. Een rijbewijs betekent vooral ‘rij wijs’: niet achter het stuur als je je niet goed genoeg voelt. Voor je het weet heb je brokken, met of zonder spierziekte. Dat wil je niet op je geweten hebben – ik in elk geval niet.

Sommige mensen kunnen zich niet voorstellen dat ik ‘zo maar’ afstand doe van mijn rijbewijs. Ze waarschuwen me: ik zou mijn vrijheid en mijn onafhankelijkheid kwijtraken. Maar is dat zo? Ik rijd al maanden niet. Desondanks kom ik eigenlijk overal waar ik wezen wil; vaak door samen reizen – een gezellige oplossing, nog milieuvriendelijk ook – of door gebruik te maken van het OV. Het valt tot nog toe dus reuze mee, dat inleveren van die vrijheid.

En dan is er nog deze quote van een lotgenoot: “Wat we ook doen, die rijvaardigheid verliezen we. Er komt een moment dat het echt niet meer verantwoord is; dat is de realiteit. Nu zijn we nog flexibel, nu gaat het wennen aan niet-meer-rijden-maar-andere-oplossingen-bedenken nog vrij makkelijk. Misschien is het juist goed om het rijbewijs nu al los te laten.”

Het is een waarheid waar ik niet omheen kan. Al zou ik willen blijven rijden, uiteindelijk moet ik het loslaten. Dan stop ik – denk ik – liever zeer vroegtijdig dan één seconde te laat. Rijvaardig? Rij aardig! Rijbewijs? Rij wijs!
Zoiets dus, maar zeker weten doe ik het toch nog niet helemaal…

Meer lezen over rijvaardigheid?

Bekijk & lees alle columns door Else Klomps.

Aanmelden nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van het laatste nieuws, producten en aanbiedingen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Deel dit artikel

Reacties (3)

Reageren
  • hans schoonen
    19.10.2018 - 18:25 uur | hans schoonen

    Na een ernstig motorongeluk waarbij ik een verlamde arm opliep meteen duidelijk dat mijn rijbewijs niet meer geldig was. ongeluk in mei 2011, in december kaartje ingevuld, medische keuring en rijtest gehad. Alles weer ok met aantekeningen, ik had een full house, alle rijbewijzen, nu echter alleen B en E. Eindelijk weer zelfstandig mobiel, in januari 2013 weer gaan lessen op een aangepaste motor en in maart na een rijtest ook hier mijn A met aantekeningen terug. Een ding, ik rijd nu wel veel bewuster en geniet van elke rit.

  • 18.10.2018 - 14:55 uur | de

    Dat hele gedoe en alle kosten die ermee gemoeid zijn valt wel mee.
    Je kan je gewoon door je eigen huisarts laten keuren en ziet daar waarschijnlijk niet eens een rekening van.
    Maar..... als je al tijden niet gereden hebt en dat geen bezwaar is dan verdient het misschien de voorkeur om het rijbewijs niet te laten verlengen.
    Laat het echter niet van de rompslomp en kosten afhangen!

  • Peter Quaedflieg
    18.10.2018 - 11:08 uur | Peter Quaedflieg

    Gestopt met rijden na mijn pensioen 7 jaar geleden. Mijn zeer uitgebreid aangepaste bus verkocht. En met het nieuwe Transit busje wordt ik nu door derden vervoerd. Ik had op dat moment 43 schadeloze jaren. Toch besloot ik niet meer zelf de auto te besturen op de dag van mijn pensioen. Ik heb er nog steeds geen spijt van.