Ritalin

30.04.2015 | Columns | 846 keer bekeken
Ritalin

Is u het ook opgevallen in het nieuws?
Men heeft besloten uitsluitend nog onder strikte voorwaarden Ritalin aan kinderen met ADHD te verstrekken.Het schijnt nogal wat bijwerkingen te hebben, maar ik denk eerder dat het medicijn een beetje te duur is geworden omdat het te pas en te onpas wordt voorgeschreven door artsen.
En dat de echte reden is. Gewoon weer een financieel dingetje. Het gaat echt niet over het wel en wee van die lieve ADHD kindjes.

Men acht de gemiddelde huisarts ook niet kundig genoeg om te bepalen of Ritalin ofwel Methylfinedaat wel echt nodig is. Zij zouden onder druk van ouders dit middel voorschrijven.
Veel ouders zitten met hun handen in het haar met hun veel te drukke kroost. Dus waarom niet makkelijk met een pilletje het teveel aan energie bij zo'n spring in het veld onderdrukken? Dat gaat heel wat makkelijker dan een plan van opvoeding opstellen om zo het "probleem" kind te kunnen handlen. Bovendien scheelt dat enorm veel tijd die de meeste ouders toch al niet hebben.
Zie o.a. mijn vorige column over 'kantelen in de zorg', waardoor veel ouders geen tijd meer over houden voor hun kroost.U heeft natuurlijk gelijk als u zegt dat ik nu wat kort door de bocht ga, maar het is toch iets om over na te denken.

Ik vind trouwens dat men toch wel met enig dedain over huisartsen spreekt.
Wie is 'men' eigenlijk? Nou de NVvP (Nederlands Vereniging van Psychiaters).
Waarom zou een psychiater wel goed kunnen beoordelen of een kind ADHD heeft en een huisarts niet? Omdat hij daarin gespecialiseerd is zult u zeggen. Mijn gevoel zegt me echter dat een psychiater veel verder af staat van een gezin met een kind met ADHD dan een huisarts. De huisarts kan dus ook veel beter een oordeel daarover vellen. Maar zoals gezegd dat is maar mijn gevoel.

Psychiaters gaan er ook automatisch vanuit dat ADHA een ziekte is omdat een kind afwijkend gedrag vertoont als vergelijkbare kinderen van hun leeftijd, wat zich uit in bovenmatig druk zijn. Afwijkend van de norm; dus ADHD is een ziekte die men kan of moet onderdrukken met medicijnen. Maar waar komt het afwijkende gedrag vandaan?

Men heeft geconstateerd dat dopamine en noradrenaline in verminderde hoeveelheden in de voorste hersenhelften aanwezig zijn bij kinderen met ADHD (bron: website van de hersenstichting). Dus daaraan zou het moeten liggen.
Ik ga overigens van heel iets anders uit, maar dat berust meer op een zelfstudie die ik gedaan heb om een verklaring te zoeken voor mijn wonderbaarlijk overleven na een levensbedreigend ongeval. Ik kan nu vertellen over mijn onderzoek maar u kunt dan beter mijn boek "Fanfare" lezen.

Goed.
Noradrineline wordt aangemaakt door de bijnieren en is een soort natuurlijke pijnstiller. Dopamine idem, maar heeft nogal bijzondere bijwerkingen. Bij een teveel aan dopamine ontstaan er namelijk spiercontracties (spasmen), dit zie je bijvoorbeeld bij iemand met Parkinson. Of juist bij te weinig bij iemand met de slaapziekte.
Kijk maar eens naar de film Awakenings met Robin Williams in de rol van neuroloog Oliver Sacks. Die gaat die daarover.

Begrijpt u meteen mijn dilemma? Er is minder dopamine dus zou een kind met ADHD juist rustiger moeten worden. Toch? Of is mijn conclusie nu verkeerd?
Dus het probleem ligt denk ik buiten het gebied van het wel of niet aanwezig zijn van een bepaald stofje. Het probleem zit daar waar die stofjes aangemaakt worden. Dus dieper.Ritalin is in mijn ogen 'slechts' een gevolgen bestrijder en geen oorzaak bestrijder.
Inderdaad stoppen dus of minder Ritalin toedienen, maar is er al over de verdere oplossing nagedacht? Of denk ik nu verkeerd?

Mijn gedachten gaan natuurlijk nog verder, maar dan zou deze column veel te lang of nog langer worden.
Naja ik persoonlijk denk in ieder geval dat Ritalin een gelegaliseerde drug is voor onze (te) drukke kids...

Iedereen die met mij van gedachten wil wisselen over bovenstaande nodig ik van harte uit een reactie te plaatsen.

Bekijk & lees alle columns door Roger van de Werff.

Aanmelden nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van het laatste nieuws, producten en aanbiedingen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Deel dit artikel

Reacties (2)

Reageren
  • Roger van de Werff
    13.05.2015 - 14:00 uur | Roger van de Werff

    Geachte mevrouw Tineke Jansen,

    hartelijk dank voor uw reactie op mijn column!
    Ik kan u gerust stellen dat ik mij aan alle kanten informeer over het onderwerp waarover ik schrijf.
    Misschien heb ik de indruk gewekt met mijn column dat dat niet zo zou zijn. Het menselijk brein is een heel lastig en complex iets zodat je nooit alles over een kam kunt scheren. Ieder mens is anders en reageert ook anders op bijvoorbeeld medicijnen en in dit geval Ritalin.
    Het medicijn kan zowel positieve als negatieve kanten hebben en zoals bij uw dochter juist een hele positieve kant.
    Echter mij ging het meer over het feit om het oneigenlijk gebruik van het medicijn. Dit kwam denk ik niet genoeg uit mijn column daarom ben ik ook blij met uw reactie.
    Als u een beetje over het internet surft vind u legio artikelen over het gebruik van Ritalin waar het eigenlijk niet voor bedoeld is. En ik heb daar enkel een beetje over nagedacht en een verklaring gezocht over de werking en hoe men het probleem op zou kunnen lossen zonder ritalin. In de praktijk is dat een stuk lastiger en arbeidsintensiever dan een medicijn in nemen.
    Ik hoop dat ik met mijn antwoord mijn column duidelijker voor u heb gemaakt anders verneem ik nog graag van u.

    Vriendelijke Groet,

    Roger van de Werff
    Columnist Supportbeurs

  • Tineke Jansen
    08.05.2015 - 19:01 uur | Tineke Jansen

    Jammer dat dit ik nergens in uw artikel lees of u zelf ervaring hebt met dit medicijn. Vooralsnog lijkt het erop dat u alle informatie 'van horen zeggen/lezen' hebt.
    Mijn dochter heeft ADD, de rustige variant van ADHD en gebruikt hiervoor Ritalin. Ze is geen klein, druk kind, maar een een volwassen vrouw.
    De Ritalin zorgde voor rust in haar hoofd, waardoor betere concentratie, beter aanspreekbaar en er worden weer dingen afgemaakt waaraan ze begint.
    Maar vooral is ze een evenwichtiger mens geworden, die goed weet wat ze wil, haar eigen grenzen keurig kan aangeven en zich hieraan conformeert.
    Ik vind het jammer dat zij zich steeds meer moet verdedigen in de keuze voor medicijngebruik, haar keuze!
    Ik hoop dat u voordat u weer een column schrijft, u zich informeert over alle kanten van een onderwerp.