Uitzicht van een rolstoeler bij statafels…

04.10.2016 | Columns | 3792 keer bekeken
Uitzicht van een rolstoeler bij statafels…

Half juli is na 10 jaar wachten het VN-verdrag inzake de Rechten van Personen met een Handicap wettelijk van kracht geworden. Hopelijk wordt de uitdrukking ‘het duurt even, maar dan heb je ook wat’ van toepassing.
In het verdrag wordt geregeld dat gehandicapten gelijke kansen moeten hebben om mee te doen in de maatschappij. Ontoegankelijkheid en discriminatie verhinderen dat vaak.

De bal ligt nu bij gemeenten, die de opdracht van het Rijk hebben gekregen om snel een integraal plan te maken hoe zij het VN-verdag daadwerkelijk toe gaan passen. Diverse gemeenten zijn daar al mee bezig, Den Helder nog niet. Ik zit er achteraan.

Anders denken

Het verdrag is een instrument, en ik ga het zeker gebruiken. Kern van de zaak blijft echter een andere manier van denken. Het uitsluiten van de 8% gehandicapten van onze bevolking, zouden we net zo ‘fout’ moeten vinden als discriminatie van mensen van een ander ras.

Statafel onding voor rolstoelers

Gewoon mee kunnen doen zit ook in kleine dingen. Met een knipoog attendeer ik u op één daarvan. Er is een trend om bij bijeenkomsten uitsluitend statafels te plaatsen. Dat zijn ondingen voor rolstoelers.

Ze plaatsen je letterlijk en figuurlijk op een lager niveau. Je wordt geïsoleerd. Je kunt je drankje of je papieren niet kwijt. Je moet vragen of iemand je even het schaaltje met hapjes aan wil reiken. Ik heb niets tegen fraai gevormde achterwerken, maar kijk mensen toch liever gewoon in de ogen.

Organisaties... plaats ook normale tafels!

Bekijk & lees alle columns door Kees de Jager.

Aanmelden nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van het laatste nieuws, producten en aanbiedingen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Deel dit artikel

Reacties (6)

Reageren
  • 01.11.2016 - 14:13 uur | Kees de Jager

    Iedereen hartelijk dank voor de reacties! Het blijkt dat dit dus een probleem is waar veel rollers last van hebben, terwijl het zo gemakkelijk voorkomen kan worden. Blijven attenderen, en werken aan bewustwording. Inmiddels staat mijn tweede column over 'Ondingen voor rollers' op deze site. Succes en zettumop!
    https://www.supportbeurs.nl/nieuws/ondingen-voor-rolstoelers

  • L. v.d. Voet
    25.10.2016 - 21:24 uur | L. v.d. Voet

    Om het nog niet eens over de geurtjes op dit niveau te hebben!

  • W D
    21.10.2016 - 19:19 uur | W D

    En wat te denken van de hoge balie's in winkels waar je altijd stijve nek krijgt van het omhoog kijken
    Ook dan voel ik me letterlijk klein

  • Ine Tan
    20.10.2016 - 15:33 uur | Ine Tan

    Dit roep ik ook al jaren! Ook is er elk jaar een enquete van onze prachtige theater met een hel mooie lobby maar zeer onhandig meubilair (waarover ik dan ook elk jaar over klaag); statafels ! en hele grote brede lage banken met vierkante lage blokken als tafel maar waarop de bezoekers dan ook maar gaan zitten omdat je anders met je rug naar je gezelschap zit.... Naar evenementen waar het heel druk zou kunnen worden ga ik ook niet, ik heb nl ook geen enkele behoefte alle soorten billen omkleed met allerlei soorten kledingstukken te bekijken.....Mijn hobby is van een andere soort...Frisse weidse uitzichten !! ;-)

  • Joze j.sessink@hotmail.com
    20.10.2016 - 13:35 uur | Joze j.sessink@hotmail.com

    Dat er aandacht aan besteed wordt. Zo zijn er nog heel veel onderwerpen waar meer aandacht aan besteed moet worden. Geen vorm van klagen, want dat helpt toch niet. Maar meer een vorm hoe het in de werkelijkheid is. Veel mensen denken dat het allemaal wel goed geregeld is, maar kom er maar eens om. En chronisch ziek worden kun je zelf niets aan doen, je hebt het niet in de hand, het overkomt je en daar wordt je heel zwaar voor gestraft op diverse manieren.

  • 20.10.2016 - 11:15 uur |

    Ik zeg altijd "ik zit op kruis en navelhoogte".Wat bij mij wel eens werkt is dat ik met mijn rolstoel dermate ver omhoog ga zodat IK dus op iedereen neerkijk.
    Wanneer men hier iets van zegt dan zeg ik dat ik liever niet een stijve nek krijg van het omhoog kijken en dat ik dus nu diegene ben die geen stijve nek krijgt en ook eens kan zien wie er kaal aan het worden is:).