Vakantiegedoe

08.09.2017 | Columns | 1251 keer bekeken
Vakantiegedoe

De zomer is op z’n hoogtepunt. Veel mensen hebben vakantie en staan in de relaxmodus, nadat ze vaak eerst uren hebben gereisd naar hun vakantiebestemming. Sommigen blijven in eigen land of vinden het ontspannend om een paar weken in een tent te bivakkeren. Ieder z’n ding en daar is niks mis mee, zolang men maar ontspannen weer thuiskomt.

En ik? Hoe kom ik thuis van vakantie?

Voorlopig ben ik nog niet eens weg. Ik weet dat er steeds meer vakantiemogelijkheden zijn voor mensen die dagelijks hulp nodig hebben, maar iets weerhoudt mij om te boeken. Heeft het te maken met het niet accepteren van mijn veranderende lijf? Wil ik me niet letterlijk blootgeven aan weer een andere zorgverlener? Ik heb mezelf deze vragen gesteld. Maar ik weet de antwoorden niet. Of toch wel?

Natuurlijk weet ik wat ik wil. Ik wil een vakantie die niet meer kan. Ik wil culturen opsnuiven, over smalle bergpaadjes lopen, dicht bij watervallen staan, zwemmen in een verfrissend meertje, kasteelruïnes bezoeken en weten wie daar gewoond heeft, torens beklimmen, tuinen bezoeken, bloemen plukken en mijn grenzen verleggen.
Lopend.

Het woord ‘vakantie’ heeft op dit moment een associatie met ‘regelen’ en ‘organiseren’. Dat geeft mij meer stress dan ontspanning. Als ik me moet afvragen of ik er met mijn rolstoel wel kan komen, of als ik frustratie beleef omdat ik een gebouw of plaats niet kan bezoeken vanwege trapjes, kiezels of te smalle paadjes, plus het regelen van lichamelijke zorg voor die dagen, haak ik bij voorbaat al af.

Voor mij geeft het afhankelijk zijn van een rolstoel en van zorg die ik ook tijdens vakantie nodig heb, nog het gevoel van gedoe. En ik wil geen gehannes en zeker niet op vakantie.

Ik ben nog niet zo ver om dat gedoe aan de kant te schuiven en er met continue hulp op uit te gaan. Ik hou het nu liever bij uitjes die een dag of dagdeel duren, zodat ik mijn zorgmomenten in mijn vertrouwde omgeving heb uitgevoerd door verzorgenden die ik inmiddels goed ken.

Binnenkort komen de eerste vakantiegangers alweer thuis. Ik zal genieten van hun verhalen en foto’s. Jaloers ben ik niet. Ik gun ze juist hun relaxmomenten en hun avonturen. Alleen, ik gun ze mezelf ook, maar ik wil ze nog niet beleven op de manier die voor mij mogelijk is.

Misschien ben ik volgend jaar wel zover en accepteer ik dan de heisa van het regelen en het aanvaarden van de aangepaste accommodaties.

Tot die tijd snuffel ik in fotoboeken van vervlogen tijden waarin ik nog liep, geniet ik van een luxe koffie op een terras, een goed boek in de tuin en visite vol met vakantieverhalen.

Bekijk & lees alle columns door Liesbeth van Assche

Aanmelden nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van het laatste nieuws, producten en aanbiedingen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Deel dit artikel

Reacties (5)

Reageren
  • 22.09.2017 - 09:27 uur | Janny ter Veen-Slim

    Goedendag Liesbeth en al die andere "Liesbeth's' die dit lezen.
    Met 25 jaar rolstoelervaring herken ik dit allemaal. Zelf kan ik helemaal niets meer (zelfs niet aan mijn eigen neus krabben als ik daar jeuk heb) door mijn M.S.. Moet ik wel zeggen dat ik wel een meelevende en ondernemende partner heb. Ondanks dat er vaak aangegeven staat dat iets rolstoeltoegankelijk of rolstoelaangepast is, zijn er voor jouw specifieke situatie nog belemmeringen. Dat weerhoud ons er niet van veel te ondernemen. Elke winter gaan we een poosje naar Spanje 'zon happen' en maken graag uitstapjes binnen Nederland. Omdat het zo moeilijk om goede aangepaste accommodaties te vinden, zijn we begonnen in onze buurt alles te inventariseren wat rolstoel aangepast is. Maar ook waar we in het buitenland persoonlijk geweest zijn. (casa peguche en villa leones) Er zijn dus best wel mogelijkheden, maar vaak moeilijk te vinden. Daarom zou het goed zijn alle info te bundelen in één website, maar nog belangrijker; met goede informatie over de aanpassingen. Wij zijn alvast begonnen met www.ongewoondoordenop.jimdo.com
    Nu nog een computerneurt met veel tijd die de uitdaging oppakt.
    Ons motto; Try before you die

  • Aleid Van der Kraan
    21.09.2017 - 23:28 uur | Aleid Van der Kraan

    Hallo Liesbeth en andere lezers,

    Wij herkennen alle irritaties en teleurstellingen en hebben daarom een drempelloos vakantiehuisje gebouwd, geheel rolstoeltoegankelijk en van alle (aangepaste) gemakken voorzien vlakbij Amsterdam on de polder.
    Bovendien is het mogelijk om persoonlijke of verpleegkundige zorg van mij te krijgen( iedere dag dezelfde snoet;)
    Hoort zeg t voort!

    www. Uitdewind.eu
    Info@uitdewind.eu

    Tot ziens!

  • Conny Kooijman
    21.09.2017 - 14:43 uur | Conny Kooijman

    Ik kan jullie persoonlijk adviseren over een betaalbare aangepaste vakantie.
    Ik ken persoonlijk een zeer goed toegankelijke hotel op de Canarische eilanden. Dat is op Correlejo op Fuerteventura. Daar heb ik persoonlijk de beste ervaringen mee.
    als iemand daar in geinteresserd is, wil ik die persoon dan mailen.

  • 11.09.2017 - 16:30 uur | Richard Broer

    Hoe moeilijk ook maar probeer te kijken naar dingen die nog wel kunnen en dan blijkt de wereld toch best nog wel groot. Zelf ben ik niet rolstoel afhankelijk maar heb een zus die dit door een ongeluk is geworden. Als familie hebben wij van dichtbij meegemaakt wat het betekent om je in een rolstoel voort te bewegen en welke beperkingen je op je pad tegenkomt. Toch heeft het haar niet weerhouden dat vakantiegevoel (weer) te ervaren. Eerst dicht bij huis en daarna steeds een stukje verder. Uiteindelijk heeft het er toe geleid dat er binnen de familie nu twee vakantiewoningen in Spanje zijn die volledig rolstoel aangepast zijn en ook beschikbaar zijn voor derden. Zo hebben we al weer veel mensen, valide of mindervalide, van een heerlijke vakantie met familie en/of vrienden kunnen laten genieten. Kijk maar eens op Casapeguche.nl of Villalosleones.nl voor de mogelijkheden.
    Wens het....Droom het....Doe het!

  • 09.09.2017 - 16:44 uur | Jose van Rosmalen

    heel herkenbaar Liesbeth, het opzien tegen het geregel, maar ik proef toch ook het verlangen dat zich niet laat doven. Succes.