Veerkracht

30.11.2015 | Columns | 733 keer bekeken

Ik ben onderweg naar een vaag etentje, gewoon uit nieuwsgierigheid, zonder echt te weten wat me te wachten staat. Het is een etentje met mensen met een beperking, die tonen dat zij positief in het leven staan, ondanks wat er hen overkwam. Ik ben uitgenodigd door de gastvrouw. In het programma staat dat het etentje wordt onderbroken door een goochelaar. Dat vind ik minder, goochelaars schaar ik in de dezelfde categorie als clowns. Ook niet leuk. Ik zit het wel uit. Eens zien of ik zijn trucs doorheb en kan ontmaskeren.

Namen

Het gros van de gasten is er al als ik de dinerzaal binnenga. Ik stel mij voor en geef bij voorbaat mijn excuses als ik iemands naam weer vergeet. Dat is het voordeel van mijn handicap, dat ik niets meer hoef proberen te onthouden, het vliegt toch het ene oor in en het andere oor uit. Ik werk schematisch anders slaat mijn hoofd op hol. Eerst moet ik de beperkten scheiden van de mensen die geen beperking hebben. Ik besluit een praatje te maken met een ieder, zo kom ik er wel uit.

Paard

Het ene verhaal is nog schrijnender voor mij dan het andere. Ongevallen en hersenbloedingen met coma vliegen me om de oren. Ik voel de pijn mee. Daar ben ik, met een simpel herseninfarct, nog goed weggekomen. Bij één iemand twijfel ik of ik haar bij de beperkten of de niet-beperkten kan indelen. Ik vraag het op de vrouw af. Ze is 21 jaar en lag een hele tijd in een coma, omdat haar paard over de kop sloeg en op haar bovenlijf, inclusief hoofd, terecht kwam. Zij heeft geen zichtbare of onzichtbare handicaps meer, vertelt zij mij. Zij heeft een vriend en een baan, niets met haar aan de hand. In de blik van haar aanwezige bekende zie ik wat anders, als zij even naar het toilet gaat vertelt de bekende het werkelijke verhaal. Hoe zij dingen wegstopt alsof zij wil zeggen: ik ben normaal. Als zij moe is doet haar hand vreemde dingen.

Goochelaar

De gastvrouw zegt dat de goochelaar begint. Eens zien of ik hem kan betrappen op foutjes. Dat hij een kaart uit zijn mouw haalt of zoiets. Hij begint zijn eerste truc. Het gaat bewonderenswaardig goed. Hij maakt goede grappen waar ik stiekem om lach. De tweede truc is ongelofelijk goed. Ik kijk gespitst naar zijn handen, mouwen, armen en kan niets ontdekken. Dit keer maakt hij me hardop aan het lachen.

Dwanghuilen

Tijdens het voorstelrondje leer ik de rest kennen. Een lieve vrouw, die tegenover mij zit, vertelt over haar ongeval met hersenschade van 40 jaar geleden. Aan haar is ook niets te zien. Dan haalt ze een kaartje tevoorschijn. Daarop staat dat zij last heeft van dwanghuilen. Als zij overprikkeld is, gaat zij dwanghuilen; zonder dat zij zich verdrietig voelt. Gewoon een lichamelijke reactie. Ze zegt dat wij ons er niets van aan moeten trekken. Daar kan ik niet tegenop, ik heb een kaartje, voor als mijn woorden mij in de steek laten. Daar vertel ik over in de minilezing die ik verzorg, maar ik heb mijn kaartje nog nooit hoeven trekken. Ik twijfel of ik de minilezing nog durf te geven. Hoe kan ik deze mensen een hart onder de riem steken? Stuk voor stuk tonen zij zo’n veerkracht, dat ze juist mij inspireren! De vrouw begint te dwanghuilen en ik doe wat het kaartje zegt. Maar van binnen schreeuwt een stem: “troost haar!”

Coming-out

Ik geef het toe: de goochelaar is gewoon goed, en hij is grappiger dan de meeste stand-up-comedians. Weer een vooroordeel dat ik moet herzien. Ik doe ten slotte mijn mini-lezing toch maar. De zaal reageert verrassend enthousiast. Ze willen mijn kaartje en vragen wanneer ik weer in de buurt ben om een lezing te geven. Het mooiste is de coming-out van dat jonge meisje. Ze vertelt mij in een persoonlijk gesprek wat zij werkelijk voelt en de beperkingen die zij aan het ongeluk overhield. Ze vraagt mijn kaartje, ze mag altijd contact met mij opnemen. Het blijkt een indrukwekkende, inspirerende en verrassend vrolijke avond. Veerkracht tonen zij allen en ze zijn allemaal helden. Bedankt dat ik daar aanwezig mocht zijn.

Bekijk & lees alle columns door Siemon Vroom.

Aanmelden nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van het laatste nieuws, producten en aanbiedingen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Deel dit artikel

Reacties (3)

Reageren
  • Liesbeth van Assche
    08.12.2015 - 19:23 uur | Liesbeth van Assche

    Mooi verhaal!

  • Pia Hendriks
    30.11.2015 - 15:30 uur | Pia Hendriks

    Wow Siemon, dank je voor een geweldig geschreven column! Het is goed om af en toe over jouw schouder mee te mogen kijken..

  • Kees de Jager
    30.11.2015 - 14:12 uur | Kees de Jager

    Heel goede column, Siemon!