Verlamde atleet sleept zich voort door luchthaven

08.11.2018 | Algemeen nieuws | 144 keer bekeken
Verlamde atleet sleept zich voort door luchthaven

Nadat zijn rolstoel is achtergelaten…

De Britse atleet Justin Levene, die sinds zijn twintigste verlamd is aan beide benen, sleept de Londense luchthaven Luton voor de rechter. De man was naar eigen zeggen verplicht om over de grond van de airport te kruipen, nadat zijn gepersonaliseerde rolstoel niet op zijn bestemming was aangekomen. Volgens Levene bood de luchthaven geen aanvaardbaar alternatief.

Levene raakte bijna tien jaar geleden verlamd door een discushernia en een medische misser tijdens een daaropvolgende operatie. Hij weigerde echter zijn actieve leven op te geven en doet sindsdien aan para-atletiek. Zo neemt hij wel vaker het vliegtuig om deel te nemen aan internationale wedstrijden. De man voelt zich echter ‘vernederd’ door wat er vorig jaar gebeurde op de luchthaven van Luton, vertelt hij aan BBC News.

Toen hij in augustus 2017 landde in Luton, bleek dat zijn rolstoel niet stond te wachten: de stoel werd achtergelaten op de plaats van vertrek. Het luchthavenpersoneel stelde voor om hem in een van de beschikbare rolstoelen ter plaatse te vervoeren, maar dat was voor de man geen optie. ,,Ze stonden erop dat ze me zouden vastgespen’’, verklaart Levene. ,,Ik zou niet in staat zijn anders te gaan zitten en zou een drukwond hebben kunnen oplopen.” Zijn eigen rolstoel werd aangepast met een speciaal kussen dat zulke wonden voorkomt.

Op de grond

Daarnaast was het blijkbaar ook niet mogelijk om de rolstoel zelf te besturen: een medewerker zou hem door de hele luchthaven moeten duwen. Levene vroeg nog of er andere rolstoelen of eventueel een gemotoriseerd rolwagentje beschikbaar waren, maar die waren er volgens het personeel niet.

De atleet zag geen andere oplossing dan zich over de grond voort te slepen op zijn achterwerk. Dat deed hij enkele honderden meters ver, langs de douane en de bagagebanden, tot hij de uitgang bereikte. Daar ging hij op een bagagekarretje zitten en trok hij zichzelf met kar en al voort tot aan een taxi.

Rechtszaak

Levene onderneemt nu juridische stappen tegen de luchthaven in Luton. Zelf zegt hij dat het nog nooit is voorgekomen dat hij geen fatsoenlijk alternatief kreeg aangeboden. ,,Elke luchthaven waar ik ben geweest, hoe klein dan ook, had een vorm van alternatief, zij het een rolstoel die zelf aangestuurd kan worden of een karretje.”

De luchthaven reageerde in een statement: ,,Meneer Levene sloeg alle aangeboden hulp af aangezien hij de voorstellen onaanvaardbaar vond. Hoewel we onze verontschuldigingen aanbieden indien meneer Levene ontevreden was met de service die hij ontving, zijn we zeker dat onze medewerkers alles deden wat ze konden in een moeilijke situatie.”

Bron: Tubantia.nl (door: Karen Gijsbrechts)

Wat vind jij van bovenstaande actie?

Aanmelden nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van het laatste nieuws, producten en aanbiedingen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Deel dit artikel

Reacties (1)

Reageren
  • André van Elmpt
    16.11.2018 - 10:33 uur | André van Elmpt

    Ik maakte iets dergelijks maar minder heftig mee op Schiphol.
    Ik was in China met een karate trap in mijn nek geveld en had daarna in Hong kong
    een pacemaker gekregen, Toen ik eindelijk naar huis mocht moest ik zo weinig mogelijk lopen erin een rolstoel mijn weg vinden.
    In het KLM vliegtuig kreeg ik alle hulp en een dubbele stoel zodat ik kon verzitten.
    Op Schiphol aangekomen stond er een rolstoel met een lieve jongen Dame in KLM kleding te wachten.
    In die rolstoel werd ik door douane gebracht en mijn bagage werd op de stoel gepakt maar bij de uitgang dacht ik even dat ze de stoel om zou kiepen , dat gebeurde dus niet maar ik werd net binnen de deur uit de stoel gezet met mijn bagage en die jonge Dame vertrok.
    Daar stond ik dan, mijn telefoon was leeg, maar gelukkig had ik mijn Schiphol; pas bij me en een medewerkster van de info balie leende mij even Haar privé telefoon zodat ik mijn Vrouw kon bellen en vertellen bij welke deur ik gedropt was.
    Na enkele minuten kwam mijn Echtgenote aan met mijn eigen rolstoel die ik eenjaar daar voor van eenzame van een sterfhuis had gekregen en die normaal in de berging stond maar nu goede diensten kon bewijzen.