Vertrouwen op onze medemens

23.12.2016 | Columns | 3627 keer bekeken
Vertrouwen op onze medemens

Het is eind november. Mijn man Tinus en ik hebben vakantie. We besluiten lekker thuis te blijven met de hondjes en dochter Serena. Een bezoek aan IKEA staat onder andere op ons lijstje, en dit doen we dan ook meteen op maandag. Op de terugweg gaan we gezellig een hapje eten bij mijn ouders. Wanneer ik in mijn rolstoel stap om naar huis te gaan, doet deze het opeens niet meer. Tinus en de buurman duwen samen de rolstoel in de auto en eenmaal thuis worden we geholpen door een vriendelijke voorbijganger.

De volgende dag bel ik meteen de dealer. Maar ja… je raadt het waarschijnlijk al… De dealer stuurt een monteur die geen verstand heeft van dit type rolstoel. De beste man staat dus binnen enkele minuten weer buiten. Boos bel ik weer op. De dealer weet het even niet, moet overleggen en ik word teruggebeld. Dit gebeurt echter niet. Inmiddels zijn we een dag verder en kan ik nog steeds geen kant op. Na veel gedoe en getouwtrek word ik uiteindelijk gebeld door de monteur van de leverancier. Gelukkig, iemand met kennis van zaken. Hij wil me graag helpen, maar kan echt niet eerder langskomen als na het weekend. Ik barst in tranen uit. Snap dan niemand dat dit mijn benen zijn en ik geen kant op kan!?

Tinus, familie, vrienden en de honden helpen me waar kan en ‘gelukkig’ hebben we vakantie. Maar ik merk dat ik knettergek word van het binnen zitten. Dit ben ik zo niet gewend. Ik wil gewoon, net als altijd, lekker op pad. Hop Serena voorop de rolstoel in de Maxi-Cosi en gaan met die banaan. Opeens realiseer ik me dat ik haar ook in de draagdoek kan meenemen op de ligfiets. Alleen is niet iedereen even enthousiast over dit idee. Ik snap het, maar de gedachte maakt mij wel blij; samen met mijn dochter de natuur in op de fiets en hulphond Santi die even heerlijk kan uitrazen. Het voelt goed en ik besluit om toch te gaan. ‘Maar wat als ze niet goed zit of er is iets anders wat je niet met Santi kunt oplossen?’ krijg ik als vraag. ‘Er zijn buiten genoeg lieve mensen aan het fietsen en wandelen die ons best willen helpen,’ roep ik terwijl we weg fietsen.

We hebben veel bekijks en lachen alle drie vriendelijk naar iedereen. Heerlijk zeg! Een frisse neus, vrijheid en het gevoel dat we – ook in deze tijd – gewoon durven te vertrouwen op onze medemens (ook al is het niet nodig geweest).

Bekijk & lees alle columns door Monique Wijnen (hoofdredacteur Support Magazine)


Powerkaart voor aanvragen hulpmiddel

Om je leven goed te organiseren heb je power nodig. SupportMagazine heeft de groene Power-kaart ontwikkeld die je kunt gebruiken als je een WMO-aanvraag doet, tevens staat er in iedere editie van Support Magazine een Power-verhaal. 

Aanmelden nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van het laatste nieuws, producten en aanbiedingen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Deel dit artikel

Reacties (2)

Reageren
  • 05.01.2017 - 17:41 uur | Yolanda van Muilekom

    Mijn kinderen gingen altijd in de buikdrager bij mij op schoot mee! Ze genoten er jaren lang van! Goed dat je vertrouwde in je zelf en "gewoon" gingen samen op pad! #chappeau

  • 05.01.2017 - 10:23 uur | Jacqueline Salamistinkt

    Wat geweldig om te zien hoe jullie samen fietsen! Maar wat ontzettend vervelend dat je zonder rolstoel hebt moeten doen. Waardeloos dat het zo lang moet duren voor er een oplossing is.