Vragen staat vrij

17.04.2019 | Columns | 1294 keer bekeken
Vragen staat vrij

Laatst wachtte ik in mijn rolstoel bij de uitgang van een theater op mijn vervoer. Een mij onbekende mevrouw kwam op mij af en zei: ‘Mooi, dat dit voor mensen zoals u allemaal kan. Zo komt u nog eens ergens.’

Ik bromde wat en zei eigenlijk niks terug. Ik voelde wel de dubbele bodem in de opmerking die ze maakte, maar was niet direct in staat er een vinger op te leggen. Dat komt, denk ik, omdat het ging om een in een compliment verpakte belediging. Die zit hem vooral in dat ‘mensen zoals u’, waarmee je tot onderdeel gemaakt wordt van een categorie mensen zoals ‘gehandicapten’ of ‘rolstoelgebruikers’ .

Ik fantaseer wat ik terug zou hebben kunnen zeggen: ‘Fijn dat dames met mantelpakjes zomaar over straat mogen.’ ‘Ik houd van toneel mevrouw, volgens mij heeft u daarvoor een natuurtalent.’ In werkelijkheid was ik echter sprakeloos en viel ik stil. Alleen zei ik even later tegen mijn echtgenote: ‘Hoorde je wat voor opmerking die vrouw maakte?’

Ik maak dergelijke opmerkingen gelukkig niet dagelijks mee, maar wel af en toe. Het gaat dan om mensen die ik niet of nauwelijks ken en die dus ook niks weten over mijn handicap of beperking. Zij hebben kennelijk wel een algemeen beeld over mensen met een handicap en denken er goed aan te doen door je op de een of andere manier te complimenteren.Zo zei iemand ook eens zomaar tegen me: ‘Je bent toch wel een kanjer.’ En: ‘Wat goed van je dat je dat allemaal doet.’ 

Het hebben van een handicap is op zich geen verdienste, het is ook niet iets om je voor te schamen. De kunst is om er mee te leven, ook als de handicap of beperking ernstiger wordt. Daarvoor hoef je geen kanjer te zijn!
 
Als mensen nieuwsgierig of belangstellend zijn, sta ik altijd open voor vragen. ‘Wat heb je voor beperking? Wat kun je wel of niet? Wat zijn je grenzen, je mogelijkheden? Vooral kinderen durven te vragen! Vragen staat vrij. Dat is toch iets anders dan iets zomaar veronderstellen of het tonen van een meewarige vorm van zogenaamd medelijden. In dat laatste geval proef je de neerbuigendheid van iemand die je toespreekt vanaf zijn of haar denkbeeldige troon. Misschien is het ook wel een vorm van onhandigheid.

Echt begrip begint naar mijn gevoel bij belangstelling. Gelijkwaardigheid in de communicatie is daarbij de basis. Dan val ik ook niet stil, maar ontstaat er vaak een aardig gesprek. Gelukkig maak ik dat laatste ook vaak mee.

Bekijk & lees alle columns door José van Rosmalen.

Aanmelden nieuwsbrief

Op de hoogte blijven van het laatste nieuws, producten en aanbiedingen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Deel dit artikel

Reacties (2)

Reageren
  • 25.04.2019 - 10:34 uur | Jose van Rosmalen

    dank Hendri, voor je reactie, het ging om een oppervlakkige ontmoeting, dus om een echt gesprek ging het niet. Het was meer een mededeling van haar kant ( fijn dat dit mogelijk is voor mensen zoals u), ik viel toen even stil en ze was al weer vertrokken.

  • Hendri Bargeman
    18.04.2019 - 16:14 uur | Hendri Bargeman

    Hallo José,
    ik ben het met je eens dat het een knullige, belabberde en misschien wel denigrerende openingszin was.
    Maar welke snaar raakte het, dat je hier zo van ontdaan bent?
    Hoe terecht ook dat je vind dat dit geen prettige manier is om iemand aan te spreken. Er zijn nu eenmaal mensen die wel graag contact maken, maar niet de juiste woorden gebruiken.
    Natúúrlijk is het voor iedereen gelijk, dat je naar het theater mag en kan. Handicap of niet. Mantelpakje of niet.
    Maar voor heel veel mensen geldt, dat zij daar niet mee bezig zijn en het niet of nauwelijks meemaken dat het gebeurt!.
    Ik zie ook niet vaak een iemand in een mantelpakje of in een rolstoel in het theater..
    Ok mijn punt:

    Jammer dat je niet de juiste woorden kon vinden. Jammer dat jullie niet zover zijn gekomen om deze voor jou rottige opmerking een hebben kunnen gebruiken om er een interessante of misschien wel leuke ontmoeting aan over te houden.
    Ik ben er van overtuigd, dat de dame in het mantelpakje dan voor het laatst in haar leven zo'n opmerking zou maken. Weer iemand betrokken.

    Oh, en soms zijn die "mantelpakjes" best handig om te kennen. Ze geven vaak veel bij een inzamelingsactie. Bijvoorbeeld voor de gehandicaptensport....

    Groet, Hendri Bargeman.

    NB: Kom je een keertje zeilen??? www.hansaklasse.nl / lydfoundation.com / sailability.nl / sailwise.nl